بعد از ميراندن زنده كند ؟
( 86 )
( قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ )
: ( به آنها بگو ، پروردگار آسمانهاى هفتگانه و خداى عرش بزرگ كيست ؟ )
( 87 )
( سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ )
: ( البته خواهند گفت : از آن خداست ، بگو : پس چرا پرهيزكار نمىشويد ؟ )
در ادامه خطاب به رسول خدا مىفرمايد به ايشان بگو : ربّ آسمانهاى هفتگانه كه مقدّرات امور و قضاهاى آن ، از آنجا نازل مىشود و ربّ عرش عظيم كه احكام تمامى موجودات عالم ، از ملائكه و مادون آنها ، از آنجا صادر مىشود ، كيست ؟ و چون آنها باور و اعتراف دارند كه همه آنها و آنچه را كه آنها مالك هستند ، مملوك خداست و خدا به آنها تمليك كرده ، چارهاى جز اقرار ندارند و اعتراف مىكنند كه آسمانهاى هفتگانهء محل نزول امر و عرش عظيم محلّ صدور آن ، از آن خداست ، پس به ايشان بگو ، چرا از خشم و ناخشنودى او نمىپرهيزيد و منكر معاد و بعث مىشويد و آن را خرافه و افسانه مىخوانيد و زمانيكه انبياء خدا شما را از آن بيم مىدهند ، آنها را مسخره مىكنيد ؟ با اينكه خدا مىتواند ، امر به بعث اموات و ايجاد حيات آخرت را براى انسانها صادر نموده و آن را از آسمان نازل كند .
( 88 )
( قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ يُجِيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ )
:
( بگو ، آن كيست كه ملك و ملكوت همه چيز بدست اوست و او به همه پناه مىدهد و كسى نمىتواند به او پناه دهد ، اگر مىدانيد بگوييد )
( 89 )
( سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ فَأَنَّى تُسْحَرُونَ )
: ( محققا خواهند گفت از آن خداست بگو پس چرا به فريب و افسون فريفته شدهايد ؟ )
( ملكوت ) به معناى ملك ، سلطنت و حكومت است ، اما معناى مبالغه را مىرساند ، يعنى مالكيت ملك در طول مالكيت مالك قرار دارد و صاحب ملكوت و ملك كسى است كه مىتواند هم در مال مالك ، حكم كند و هم در خود او ، چون مالك هر دوى آنهاست .