اين عبارت معلوم مىشود خداوند بر مؤمنان منّت نهاده و اسلام آنها را پذيرفته است .
و اين براى آنست تا رسول گرامى اسلام شاهد و گواه بر اعمال خلائق باشد و امّت اسلام نيز گواه بر اعمال ساير امّتها باشند « 1 » .
آنگاه به عنوان نتيجه و تفريع از همه مطالب گذشته و منّتهايى كه خداوند بر مسلمين نهاده ، مىفرمايد : پس بنابراين واجب است بر شما كه نماز به پا داريد و زكات بدهيد يعنى واجبات عبادى و مالى را بجا آوريد و در همهء احوال به خدا متمسّك شويد و به آنچه امر مىكند ، عمل كرده و از آنچه نهى مىكند خوددارى كنيد و در هيچ حالى از او قطع رابطه نكنيد ، چون خداوند مولى و سرپرست شماست و شايسته نيست كه بنده از مولاى خود منقطع شود و با وجود اينهمه ضعف ، از ياور خود قطع رابطه نمايد . آنگاه در مقام ستايش خدا و دلخوش ساختن نفوس مؤمنين و تقويت دلهاى آنها مىفرمايد : خداوند چه مولا و ياور خوبى است كه جز او ولىّ و ياورى نيست .
هامش
( 1 ) . در باب گواهى اعمال در آيهء 143 سورهء بقره ج 1 سخن گفتيم .