سينهها قرار دارند . يعنى كسانى كه تعقّل نداشته و گوش شنوا ندارند كوردل هستند و حقيقت كورى ، كورى قلب است چون شخصى كه چشمش كور است باز ، تا حدودى مىتواند منافع خود را تأمين كند امّا كسى كه كوردل شد ، ديگر به هيچ وجه راهى بسوى هدايت و فلاح ندارد .
( 47 )
( وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ )
: ( به شتاب از تو عذاب مىخواهند و هرگز خدا از وعدهاش تخلّف نمىكند و بدرستى روزى كه نزد پروردگار توست چون هزار سال از سالهايى است كه شما مىشماريد )
مىفرمايد اى رسول ما اين مشركان به منظور استهزاء و به عجز آوردن تو ، درباره نزول عذاب عجله مىكنند و مىگويند : پس چه زمانى اين عذاب محقّق مىشود ؟ و حال آنكه خدا هرگز وعدهء خود را خلف نمىكند همانطور كه آنها در روز بدر آن را چشيدند و يا آن عذاب موعود را بعدا در روزى كه خداوند به حق ميان پيامبرش و امّت او داورى مىكند ، عملى خواهد ساخت آنوقت مىفرمايد ، نزد خدا يك روز ، چون هزار سال از سالهاى شماست تا اشاره كند كه چنين خدايى كه زمان كم و زياد نزد او يكسان است ، هرگز بيم از بين رفتن فرصت و فوت وقت را ندارد ، و به همين دليل هم در عذاب آنها عجله نمىكند و به ايشان مهلت مىدهد كه درجات شقاوت خود را تكميل كنند و آنگاه در روزى كه اجلشان سر برسد ، آنها را با عذاب خود مؤاخذه مىنمايد و اين آيه در مقام تسليّت و آرامش خاطر دادن به رسولخداست .
( 48 )
( وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَ هِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ )
: ( و چه بسيار دهكدههايى كه به آنها مهلت دادم و ستمگر بودند ، آنگاه آنها را مؤاخذه كردم و بازگشت به سوى من است )
اين آيه متمّم و شاهد صدق آيهء قبلى است ، يعنى زمان اندك و يا بسيار نزد پروردگار تو يكسان است به دليل آنكه بسيارى از آباديهاى ستمگر و معاند را مهلت داد و بعد از آن ايشان را با عذاب خود بگرفت و وقتى بازگشت همه بسوى اوست ، ديگر خوف از