هلاكشان كرده بوديم ، مىگفتند : پروردگارا چرا پيامبرى به سوى ما نمىفرستى تا پيش از آنكه ذليل و رسوا شويم آيههاى تو را پيروى كنيم ؟ )
مىفرمايد : اگر ما كفار را به خاطر اسرافى كه در كفر ورزيدند ، پيش از نزول بيّنه بر آنان و اتمام حجّت بر ايشان ، به عذابى هلاك سازيم ، آن وقت حجّت به نفع آنها و به ضرر ما قائم مىشد ، چون آنها مىگفتند : خدايا چرا رسولى به سوى ما نفرستادى ، تا قبل از آنكه به عذاب تو هلاك و بيچاره شويم ، آيات تو را پيروى كنيم ؟
( 135 )
( قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ وَ مَنِ اهْتَدى )
( بگو همه منتظرند ، شما نيز منتظر باشيد كه به زودى خواهيد فهميد كه پيروان طريقه راست چه كسانى هستند و هدايت يافته كيست ؟ )
مىفرمايد : هر يك از ما و شما منتظريم ، ما منتظريم كه وعدهاى كه خدا دربارهء شما به ما داده ، كه دين خود را بر كفر شما برترى مىدهد و نور خود را تمام مىكند ، فرارسد ، شما هم منتظريد ، تا بلاها بر ما حاكم شود و دعوت حق ، باطل گردد و هر يك از ما به سوى هدف خود سعى و تلاش مىكند ، آنگاه به نحو تهديد مىفرمايد : به زودى خواهيد دانست كه كداميك از ما و شما ، راه مستقيم و درست را كه او را به هدفش مىرساند ، پيموده و كداميك به مطلوب خود نايل شده ، و اين عبارت شامل وعدهء غيبى به فتح و پيروزى مسلمانان و پيشگويى از تسلّط ايشان است و چنانچه گفتيم براى كفّار در حكم تهديد و ارهاب است .