تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣
استعانت از صبر و نماز مىدهد
( اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ )
« 1 » بعضى « 2 » نيز گفته‌اند به حمد و تسبيح پروردگارت مشغول باش تا شايد به مقام شفاعت و درجهء رفيعى نائل گردى يا به آنچه خدا به تو وعده داده برسى و راضى شوى « 3 » . يعنى آن را هم معنى آيهء
( وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً
« 4 » و بخشى از شب را به تهجد مشغول باشى كه عملى اضافى براى توست ، باشد كه پروردگارت تو را به مقامى ستايش شده ( شفاعت ) برانگيزد ) دانسته‌اند و بعضى نيز اين اوقات ذكر شده در آيه را منطبق بر نمازهاى پنجگانه يوميّه خوانده‌اند . ( 131 )
( وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَ أَبْقى )
( ديدگان خود را به آنچه رونق زندگى دنياست و بعضى از گروههاى آدميان را از آن بهره داده‌ايم تا در خصوص آن عذابشان كنيم ، نگران و خيره مكن كه روزى پروردگارت بهتر و پايدارتر است ) ظاهرا خطاب رسولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم مىفرمايد چشم خود را به زينت حيات و بهجت آن كه ما اصنافى از مردم و يا عدّهء معدودى از ايشان و يا زنها و مردان را به آن اختصاص داده‌ايم ، تا امتحانشان كنيم و ببينيم با اين روزيها و نعمات چه مىكنند ، مدوز و به آنها متمايل نباش ، چون آنچه پروردگارت به زودى در آخرت روزى تو مىكند بسى بهتر و ماندنىتر است . ظاهرا معناى اين آيه شبيه به آيه 85 سوره توبه است كه مىفرمود ( اى پيامبر شيفتهء مال و اولاد آنها نشو ، چون خدا مىخواهد به اين وسيله آنها را در دنيا عذاب كند ) و نيز آيه 88 سوره حجر كه مىفرمود ( اى پيامبر چشمانت را به آنچه روزى بعضى از اصناف ايشان كرده‌ايم مدوز و از بابت آن اندوهگين مباش و بال تواضعت را براى مؤمنان بگشا . ) ( 132 )
( وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها لا نَسْئَلُكَ رِزْقاً نَحْنُ نَرْزُقُكَ وَ الْعاقِبَةُ لِلتَّقْوى )
( و خانوادهء خود را به نماز خواندن وادار ، و در امر نماز شكيبايى نما ،
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 153 . ( 2 ) . مجمع البيان ، ج 7 . ( 3 ) . منهج الصادقين ، ج 6 . ( 4 ) . سورهء اسراء ، آيهء 79 .
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى ) — صفحة 223 | فاطمه مشايخ / كمال مصطفى شاكر