و در آن تصرّف نمايى و در اين دنياى فانى به بدن ما آسيب برسانى ، ولى ما اين ضرر دنيوى را در مقابل سود اخروى و نعمات باقى آن با جان و دل مىپذيريم چون آخرت دار بقاء است و سود اخروى ملاك سعادت يا شقاوت ابدى خواهد بود .
آرى اينچنين عظمت فرعون و زينتهاى دنيوى او در نظر نفوسى كه حق را با همه علّوش دريافته بودند ، ساقط گشته بود و به همين دليل هم شجاعانه در برابر تهديد او پايدارى كردند .
( 73 )
( إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا وَ ما أَكْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَ اللَّهُ خَيْرٌ وَ أَبْقى )
: ( ما به پروردگارمان ايمان آوردهايم تا گناهان ما را و اين جادوگريى ، كه ما را وادار به آن نمودى بيامرزد ، كه خداوند بهتر و پايدارتر است )
اين آيهء تعليل آيهء قبل است ، يعنى اگر ما خداى يكتا را كه پروردگار و خالق ماست بر تو اختيار كرديم و به او ايمان آورديم براى اين بود كه او گناهان ما را بپوشاند و آن سحرى كه تو ما را وادار به آوردنش كردى بيامرزد ، چون گفتيم كه ساحران با موعظهء موسى متعظّ شدند و قصد سحر كردن نداشتند اما فرعون در گفتگو و نشست محرمانه با ايشان ، با وعده و وعيد آنها را وادار به مقابله با موسى كرد .
آنگاه در دنباله مطلب و به منظور تعليل فراز اول آيه گفتند : خداوند بهتر و پايدارتر است يعنى اگر ما آمرزش الهى را بر احسان و پاداش تو ترجيح داديم براى اين بود كه آمرزش خدا و نعم او هم بهتر است و هم دوام بيشترى دارد و او منشاء همهء خيرات است . پس ملاك خيريّت و كمال و بقاء از آن خداست و همه صفات كماليّه در نزد اوست . به همين دليل هم در آخر از نام جلاله ( اللّه ) استفاده كردند كه به معناى ذات مستجمع جميع صفات كماليّه است .
پس اين كلام در عين كوتاهى مشتمل بر يك حجّت بالغه است و معناى ضمنى آن اين است كه : ما تو را بر خدايى كه ما را آفريده ترجيح نمىدهيم چون او خالق ماست و ما به او ، به دليل اينكه رب مالك و مدبّر ما است ايمان آورديم و خدا خير است چون اللّه ذات دارنده تمامى كمالات است .