كرديم )
در اين آيه به نعمات خود در حقّ بنى اسرائيل اشاره مىكند كه ايشان را بعد از سالها شكنجه و محنت از شرّ فرعون و عمّالش كه دشمن ايشان بودند ، نجات داد و آنها را در دريا غرق كرد و آنگاه براى نزول تورات سى شب ( كه به چهل شب انجاميد ) با موسى وعده نمود ، كه در آنجا به ميقات پروردگارش رفت و زمانيكه در بيابانها سرگردان بودند خداوند روزى آنها را به صورت مرغ بريان و ترنجبين از آسمان فرو مىفرستاد .
( 81 )
( كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى )
: ( از پاكيزههايى كه روزيتان كردهايم بخوريد و در مورد آن طغيان نكنيد ، كه غضب من بر شما حلول مىكند و هر كس غضب من به او برسد به تحقيق سقوط كرده است )
امر در اين آيه ، امر اباحى است ، يعنى مىتوانيد از اين نعمتها و روزيهاى پاكيزه بهره ببريد ، امّا با كفران نعمت و عدم سپاسگزارى در مورد آنها طغيان نورزيد ، همچنانكه ناسپاسى كردند و گفتند : ما بر طعام واحد نمىتوانيم صبر كنيم « 1 » و انواع ديگر خوراك را از خداوند طلب كردند ، آنگاه فرمود اگر چنين كنيد غضب من بر شما واجب و لازم مىشود و غضب پروردگار ، عبارتست از اينكه او ارادهء مكروهى را براى بندهاش بنمايد و اسباب رسيدن آن مكروه را بواسطه معصيت بنده ، فراهم سازد . و در آخر مىفرمايد كسى كه غضب من در مورد او حتمى شود و غضب من به او برسد هر آينه هلاك خواهد شد .
( 82 )
( وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى )
: ( و همانا من آمرزندهء كسانى هستم كه توبه كرده و ايمان آورده و عمل شايسته انجام دهند و سپس هدايت شده باشند )
در اينجا وعدهء رحمت مؤكد بدنبال وعيد سخت آمده و خداوند خود را به صفت ( بسيار آمرزنده ) بودن توصيف فرموده ، منتها براى كسانى كه از معصيت بسوى طاعت و
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 61 .