( 27 ) ( وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي ) : ( و گره از زبان من باز كن ) . ( 28 ) ( يَفْقَهُوا قَوْلِي ) : ( تا گفتارم را بفهمند ) . ( 29 ) ( وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي ) : ( و براى من وزيرى از خانوادهام مقررّ فرما ) . ( 30 ) ( هارُونَ أَخِي ) : ( هارون ، برادرم را ) . ( 31 ) ( اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي ) : ( و پشت من را به وجود او محكم كن ) . ( 32 ) ( وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي ) : ( و او را شريك كارم نما ) . ( 33 ) ( كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً ) : ( تا تو را تسبيح بسيار گوييم ) . ( 34 ) ( وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً ) : ( و تو را بسيار ياد كنيم ) . ( 35 ) ( إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً ) : ( همانا تو به حال ما بينا بودهاى ) . در اين يازده آيه متن درخواستهاى موسى از پروردگارش را نقل مىكند و اين امور ، وسايلى است كه موسى در امر رسالت خود به آن محتاج بوده . در چهار آيه اوّل موسى تقاضاى شرح صدر و گشايش زبان نموده تا به اين ترتيب بتواند بار رسالت را بر دوش بكشد و وحى الهى را تحمّل كند و آن را به صورتى رسا به مردم ابلاغ نمايد و نيز از خدا مىخواهد تا اين امر دشوار را بر او آسان كند و همه موانعى را كه بر سر راه تفهيم آن وجود دارد بر طرف نمايد تا مردم قول او را درك كنند ، سپس از خداوند درخواست وزيرى از اهل خود مىنمايد ، وزير از ريشهء ( وزر ) به معناى كسى است كه بار سنگين ملك را بدوش مىكشد و وزير مانند كوهيست كه پادشاه در آراء و احكام خود به او پناه مىبرد ، پس موسى از پروردگارش درخواست مىكند كه وزيرى از خاندانش براى او قرار دهد و سپس به نام او تصريح مىكند ، و مىگويد : منظورم هارون برادرم مىباشد ، و اگر چنين درخواستى را مطرح كرد براى آن بود كه امر رسالت امرى همه جانبه و دشوار بود كه او به تنهايى خود را قادر بر احاطه به جميع اطراف آن نمىديد ، لذا تقاضا كرد تا خداوند هارون برادرش را وزير او قرار دهد تا در امر رسالت با او مشاركت كرده و بعضى جوانب آن را اداره كند و پشت او را محكم نمايد و از او پشتيبانى كند و بار سنگين او را تخفيف دهد و او را تأييد نمايد و
ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٣ — صفحة 180
مساهمون: فاطمه مشايخ
ص١٨٠