كه قبل از برگزيده شدن به نبوّت و رسالت و اجابت دعاهايش ، بر او نهاده ، تذكّر مىدهد و آنها را به ياد او مىآورد كه عبارتست از توّلد مخفيانه و قرار گرفتن در رود نيل و بزرگ شدن در دامان فرعون و دوباره بازگشتنش به آغوش مادر و . . . كه همه ، دلالت بر عظمت و ظهور قدرت الهى و ناكام ماندن كوششهاى فرعون در خاموش كردن نور خدا مىنمايد كه چگونه فرعون ، دشمنش را بدست خود در دامان خويش پرورش داد و خداوند مكر او را به خودش بازگرداند .
( 38 )
( إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى )
: ( هنگامى كه به مادرت آنچه را بايد وحى كرديم ) .
( 39 )
( أَنِ اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْنِي )
: ( كه او را در صندوق بگذار و او را به دريا بيانداز ، تا دريا او را به ساحل بياندازد و دشمن من و دشمن او ، او را بگيرد و از جانب خود محبوبيّتى بر تو افكندم تا تحت نظارت من تربيت شوى ) .
( 40 )
( إِذْ تَمْشِي أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى مَنْ يَكْفُلُهُ فَرَجَعْناكَ إِلى أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ وَ قَتَلْتَ نَفْساً فَنَجَّيْناكَ مِنَ الْغَمِّ وَ فَتَنَّاكَ فُتُوناً فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِي أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلى قَدَرٍ يا مُوسى )
: ( آن زمان كه خواهرت رفت و گفت : آيا شما را به كسى راهنمايى كنم كه او را تكفّل كند ؟ و تو را نزد مادرت بازگردانديم تا چشمش روشن شود و غم نخورد و تو يك نفر را كشتى و ما تو را از گرفتارى نجات داديم و امتحانت كرديم ، امتحانى دقيق و چند سالى در ميان اهالى مدين اقامت كردى ، آنگاه اى موسى به موقع آمدى ! ) ، مراد از وحى ، در اينجا ، الهام است ، يعنى نوعى احساس ناخودآگاه كه در بيدارى يا خواب دست مىدهد ، پس اين وحى ، غير از وحى نبوّت است ، به هر جهت به مادر موسى الهام شد كه موسى را در صندوقى قرار دهد و او را در دريا بياندازد ، ( البته مراد در اينجا رود نيل است ) ، تا دريا او را به كنارهء ساحل بياورد ، يعنى خداوند به نحو امر تكوينى به دريا امر كرده كه او را به ساحل بياندازد و اين امرى محقّق است و آنگاه فرعون كه دشمن خداست و با ادّعاى الوهيّت با خداوند محاربه