مثل و مانندى ندارد و هر چه اراده كند ، موجود مىشود ، بدون اينكه شباهتى به او داشته باشد .
( 36 )
( وَ إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ )
: ( و همانا خداوند پروردگار من و شماست ، پس او را عبادت كنيد ، اين راه مستقيم است ) ، اين آيه بقيهء گفتار عيسى عليه السّلام است كه در آن به بندگى خود براى خالق مدبّر اعتراف مىكند تا به اين وسيله ريشهء زيادهروى اهل غلّو دربارهء آن حضرت ، كه او را پسر خدا مىدانند ، سركوب و قطع شود و حجّت بر آنها تمام گردد و در آخر اين شيوه را صراط مستقيم و راه رساننده به كمال مطلوب مىنامند كه مسلّما هر طريقهاى غير آن ، بيراههء ضلالت و گمراهى است .
( 37 )
( فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ )
:
( پس اين گروهها ميان خودشان اختلاف كردند ، واى بر كسانى كه كافر بودهاند ، از حضور در روزى بزرگ ) ، يعنى هر طائفهاى دربارهء عيسى عليه السّلام نظرات مختلفى ارائه كردند كه با نظرات طائفه ديگر تفاوت داشت ، پس همه افراد دربارهء آن حضرت غلوّ و زيادهروى نكردهاند ، بلكه بعضىها نظرشان به حق بوده ، و به همين دليل هم در آخر براى تهديد غاليان و فهماندن شدّت عذاب ، مىفرمايد : واى بر آن كسانى كه كفر ورزيدند ، و عيسى را پسر خدا يا خود خدا و يا شريك خدا ناميدند ، از حضور در روز بزرگ يعنى روزى كه بايد در پيشگاه الهى حاضر شوند ، و اعمال و اقوالشان سنجيده گردد كه در آن روز هيچ راه فرار و نجاتى نخواهند داشت .
( 38 )
( أَسْمِعْ بِهِمْ وَ أَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنا لكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ )
: ( روزى كه نزد ما بيايند ، چقدر شنوا و بينا خواهند شد ، ولى آن روز ستمگران در گمراهى آشكارند ) ، يعنى در روز قيامت كه آنها در پيشگاه الهى حاضر مىشوند ، چه خوب مىبينند ، و چه خوب مىشنوند و حقّ برايشان آشكار مىشود ، امّا اين ستمكاران در آن روز ابدا از اين ديدن و شنيدن بهرهمند نمىشوند و هدايت نمىيابند ، بلكه در گمراهى آشكار خواهند بود ، چون روز قيامت روز جزاست نه روز عمل و راه گريز و تبديلى