چهار تكبير زدم ، چه بىشك و گمان شيفتهء غبار آن آستانم [ 65 ر ] و شيفتگان را ترك خواب رسمى است كهن و عادتى است متداوم ،
بيت
عجبا للمحب كيف ينام * خواب بر عاشقان اوست حرام
خواندم ، لمؤلفه
اظل و امسى حاملا دآء حسرة * و منطق احوالى بذا الشعر ناطق
اسكان تلك الباب فى ظل وصلكم * يفوز بها المشتاق لو لا العوايق
عرضه داشت كه مىگويد صبح و شام يعنى على الدوام حملان درد تحسر آن همايون آستان به دوش دل ناتوان مىنمايم و به زبان حال مضمون اين مقال مىسرايم كه اى سكنهگزينان آن همايون آستان شماراست سايهء وصال رستگارى آرزومندان به شرط انطماس آثار عوايق زمان . به موقف عرض همايون رسانيدم كه ، لمؤلفه
و لو جانبت حين السّماء رقودها * ففيه خيال الباب بالليل طارق
مترجم ساخت كه اگر ديدهء مجنون سپهر از خواب يكسوست سببش طراوق خيال ليلاى آن درگاه در شب مشكين موست . برخواندم كه ، لمؤلفه
و ليت سماء قال ما زار بابه * الا ليتنى فى ذلك الباب واشق