خدمتگارى ، « خدمت چندگاهى » ندارد . س 8 : تو : « و نفاق » ندارد . س 8 : تو : « با مهادنت با مغول » ندارد . س 8 : با : از دهل . س 9 : با : استعارت كردند . س 10 : تو : ملك فيروز برفت و از . س 10 : تو : سلطان مخوف . س 10 و 11 : تو : « هرچند به . . . تمهيد كرد » ندارد . س 11 : با : به استحضار ؛ تا ، ا : [ به ] ندارد . س 11 : تو : وزير سلطان بخواندند از سر غضب روانه شد تا باكراه احضار او كند . در راه به او رسيد : فيروز ملك در حال كار او بساخت . س 11 تا 13 : تو : « از تسويف و تخلّف . . . اكراها و اجبارا » ندارد .
س 13 : تا ، سل : وزير سبب تقاعد ، و اين درست است و شيوهء نگارش همعصران :
« سبب » به جاى « به سبب » ديده شود « جهانگشاى جوينى » مصحّح علّامهء فقيد محمّد قزوينى . س 15 و 16 : تو : « ملك فيروز جواب . . . بر وى خواندند » ندارد ؛ تا ، سل : بر وى خواند . ع : فاجابه الملك فيروز على لسان السيف و ضربه ضربة قطع بها راسه . . . س 16 : تو : فروراند و او را هلاك كرد ؛ ع : فانتهز الفرصة ، و ضرب السلطان ضربة أهلكه بها . س 17 : تا ؛ سل : وجوه حشم و اركان دولت پراكنده . س 17 : تو : « در آن حال اكثر . . . لشكريان را » ندارد . س 18 : ا : حامد عرض ؛ « حامل » از دو نسخهء « تا » و « سل » است . س 19 : با : و چون وصال . س 20 : با : تسكين حالش . س 21 : تو : پسرى نورسيده ؛ ع : و لاجل تسكين العساكر اجلس ولد السلطان مكانه ، و سمّاه بالسلطان تسمية مزوّره .
ص 64
س 1 : تو : « و كلمهء تباعت » ندارد . س 2 : تا : پسر را از . س 2 : تو و با : پدر فرستاد ؛ ع : ثم انفذ ولد السلطان عقيبه الى الموضع الذّى انفد اليه والده . شعر : زان قاعدههاى . . .
س 3 : تو : انشار نماند . س 3 : تو : و ملك فيروز سلطان شد دختر خود به ؛ ع : فانتصر الملك فيروز ، و جلس على تخت السلطنة ، و حفظ الثغور و المملكة بالرّجال الأجلاد و الكفاة ، و تزوج ابن اخيه علاء الدّين بابنة من بنات الأكابر . س 4 و 6 : تو :
« نصرت و فيروزى . . . حبالهء نكاح » ندارد . س 6 : تو ، علاء الدّين داد . س 6 و 7 : تو : « كه در حجر . . . بود آورد » ندارد . س 7 : تو : حكومت عرص و بدودن به دو تفويض فرمود