ص 61
س 1 : سگر خان ؛ تو : سنگر خان ؛ ع : سنكيز خان . س 1 : تو : يوزنيك ؛ تا : بىنقطه است ؛ ع : يوزبيك . س 1 : با : امير داود ؛ ع : و ميرداد شمس عجمى . . . س 1 : تو : و شمس الدين . س 2 : تو : مجازات كرد ؛ ع : شمس عجمى قابل حقوق النعمة بمجازاة الكفران . س 2 و 3 : تو : « و راه تمرّد . . . سپرد » ندارد ؛ تا : تمرّد غوايت سپرد . س 3 : با :
سپردند . س 5 : ا و با : [ حضرت ] ندارد ، از نسخهء تا گرفته شد . س 5 : تو منكو خان ؛ با :
منككوقاآن . س 5 : تو : سنكر خان ؛ تا : سكز خان ؛ سل : شكر خان ؛ ع : سنكيز خان فانهما ايضا استوحشا من اولغ خان . س 6 : تو : « و متنفر ندارد » س 7 : تو : « خواهر . . . مرضيه داشت » ندارد ؛ ع : و أما اولغ خان ، فإنه أجلس رضيه اخت جلال الدّين على تخت السلطنة ، لأنها كانت ذات شيم مرضيّة . س 7 : تو : سلطنت نشاند . س 8 : تو : « و خود راتق . . . مملكت او بود » ندارد ؛ ع : و تولّى بنفسه امر المملكة فاتقا راتقا حاكما مشيرا ؛ تا : حاكم و مدّبر امور مملكت گردانيد . س 9 : تو : منكو خان ؛ ع : و اما السلطان جلال الدين ، فإنه حظى عند منكو خان . س 9 : تو : « بى نهايت مبذول » ندارد . س 10 : با :
يرليغ فرمود ؛ ع : و كتب له يرليغا . س 10 : تو : مدد كنند . س 11 و 12 : تو : « و او را به . . .
پيراسته گردانند » ندارد . س 11 : با : گلزار او . س 13 : تا ، سل : لشكر تمام . س 14 : ا ، تا :
ولايت ححبير ( بىنقطه ) ؛ با : ححبير ( بىنقطه ) ؛ ع : ححنير ؛ ترجمهء آلمانى : « خيبر » آورده ؟ س 13 تا 16 : تو : « سالى بهادر به . . . پس جلال الدّين » ندارد ؛ ع : ساروا الى ان وصلوا ححنير و هى اوّل حدود دهلى . س 16 : تو : كوجه و سودره ؛ با : سى دره و لوحه ؛ ا : لوحه و سى دره ؛ ع : حدود لهاوور و كوجه و سودره . س 17 : تو : كل راضى شد ؛ « كلى اضطرارا . . . گشت » ندارد ؛ ع : و اقنع بهذا الجزى عن ذلك . س 18 : ع : و بعد مدّة اسكن الغ لرضيّه السلطانه بعد قرار التخت فى نعم الختن القبر . س 19 : تو : « قيد زوجيّت » ندارد .
ص 62
س 1 : تو : داشت سلطان كرد و باز غدر نمود و او . س 1 : تو : « كلاه سلطنت بر سر . . . و