چون ؛ تا : حكومت عرص و و بدودن به دو تفويض فرمود ؛ تا : حكومت عوص و به دو و براى براى او مفوّض كرد ؛ ع : و فوّض حكم عرض زيدوون الى رأيه و تدبيره ، و استبدو استقل هناك بالحكم مدة ، و جمع عسكرا بتريتب حسن . س 7 : با : « فرض و به دو . . . راى او » ندارد . س 8 : با : « آنجا » ندارد . س 8 : با : استبدار يافت . س 10 : تو : در پيش او : ا : « در » ندارد . س 10 : تو : خزاين بسيارست مملو به جواهر ، « بىنهايت » ندارد ؛ ع : و حكى عنده يوما ان لسلطان الهند خزائن مملوة بالجواهر و الحبوب و الاموال . س 11 : تو : « هست » ندارد . س 11 : تو : طمع در او كرد ؛ ع : و طمع علاء الدين فى تحصيل تلك الاموال و النفائس ؛ با : « استجلاب زر . . . كشور او » ندارد . س 12 : تا ، سل : كشور او محكم كرد . س 12 : تا ، تو ، سل : جاسوسان برگماشت ؛ ع : و انفد الجواسيس بذلك فعرّفه الجواسيس انّ سلطان الهند قد اشتغل بمقاومة بعض الخصوم المجاورين لملكه . . . س 13 : با : « علاء الدّين » ندارد . س 14 : تو : فرصت كرده .
س 14 تا 16 : تو : « و پادشاهى كه لشكر . . . توفيق داد و » نداد ؛ ع : و انتهز علاء الدين الفرصة ، فلمّا ايّده اللّه بالتوفيق و التأئيد ، و امّده بالنصر و الظفر لم يحتج الى كثير تعب و لا ترتيب نصب . . . س 17 : تو : « اصابت كار . . . نعمت حيات » ندارد . س 17 : با :
اصابت كاريست ( ؟ ) س 17 : تو : دختر خود به وى . س 18 : ا : نفايس ذخاير گسترد ؛ تا :
ذخاير بسپرد ؛ سل : ذخاير به وى ارزانى داشت ؛ تو : خزاين به دو سپرد انّ اللّه يبسط ؛ ا :
« ان » ندارد ؛ ترجمهء عربى آورده . س 21 : تو : نامتناهى كرد و مراجعت نمود چون خبر به ملك . . . س 21 و 22 : تو : « و شكر و سپاس فضل . . . على التواتر » ندارد . س 22 : تو :
فيروز رسيد ابتهاج نمود ؛ ع : فلما تواترت الاخبار بصورة الحال الى الملك فيروز أرسل رسولا اليه يظهر الفرح و الابتهاج و المسرّة و الارتياح بالظفر بتلك المطلوبات الّتى لم تكن فى الحساب . س 22 : تو : « رسول فرستاد و بعد از فرح و . . . » ندارد .
ص 65
س 1 و 3 : تو : « و مسّرت و ارتياح . . . تهنيت كرد » ندارد . س 1 : با : ارتياح نظر . س 3 : تو :
چند كرّت رسل متوارد شدند . » ندارد . س 3 : تو : و رفتن . س 4 : تو : عذر مىگفت ،