شول ؛ با : بعد شور ؛ ا ، تا : مقدشور ؛ ع : بلدة مقديشو . س 6 : ا : زنگبان ؛ ع : سالحل الحبشه و الزنج . س 10 : تو : سودان مغرب ؛ با : سدان مغرب ؛ ا : شندان مغرب ؛ ع :
سودان العرب . س 10 : تو : حور تباه ، « افتاده » ندارد ؛ با : عبور ؛ ع : غور و مخطر .
س 10 : تو : حور كنباست ، با : كنبابت ؛ ع : بغور كنبايت تغرق المراكب به كثيرا و اهل تلك الخطه فصيحون فى لغة العرب و اسلموا جميعا . س 14 : تو : آورند در جزاير .
س 15 : ا : زنگيان ؛ و بعدها بلاد الزنج و الحبشه و القيمر . تا : قمر ؛ متن عربى « جزاير صعب » ندارد . س 16 : تو : ترسا و يك . س 16 : تو : صعيد از اعلى . س 17 : تو : ديگر آنجا .
ص 37
س 1 : تو : لسار سيّاح . س 1 : ا : قيش ؛ با : قيس . س 2 : تو : و بر ممر آن ساحل تيز .
س 2 : تو : و از مضافات . س 3 : تو : ساى يول ؛ ا و با : ساى تا يول ؛ ع : و منها الى مشتاه القنطرة التى هى واسطة بين ملك ايران و الهند . س 4 : ع : واحد طرفيها يتصل ببلاد اوجاى و المولتان . س 5 : تو : دهلى والى . س 6 : تو : راهى ببر مىرود ؛ ع : هو ولد سلطان دهلى و اذا تجاوز ذلك فهناك طريق على البرّ . س 6 : تو : راهى ديگر بر سواحل . س 6 : ع : و جوزرات مملكه عظيمه يستمل على كنبايت . س 6 و 7 : تو :
مملكت عظيم . س 7 : تو : كنبايت ؛ با : كسايت . س 7 : سومنات و تانه . س 8 : تو :
« هست » ندارد . س 8 : تو : قوى و ضياع ؛ ع : مجموع عدّة بلادها و قراها سبعون ألفا و كلها عامرة و أهلها معمورون بالنعم . س 8 : تو : كوررات . س 9 : تو : شهر و ديه .
س 9 : تو : « تمامت » ندارد . س 9 : تو : « آن » ندارد . س 9 : تو : غريق نعمت . س 10 : ع : و انه يوجد بها فى الفصول الأربعة سبعون نوعا من النوار و الورود و الأزهار المختلفة .
س 10 تا 15 : تو : شعر و بيت را نياورده . س 12 : تا : رنگ جانور . س 14 : تو : فوردين .
س 14 : تو : همه پر ( ؟ ) س 15 : تو : نه سرد و نه گرم و ؛ با : چه گرم و چه سرد . . .
س 16 : تو : حراست غلات . س 16 : با : « نداوت » ندارد . س 16 : با : بعد از آن .
س 17 : تو : امساك عمارت . س 17 : تو : نايره سحاب ؛ ع : و يرتعه ادنى رذاذ سحابة .