تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع التواريخ ( تاريخ هند و سند و كشمير ) ( فارسى ) — صفحة 207

مساهمون:

ص٢٠٧

ص 16

س 1 : تو : پيرامون و كواكب سير مىكنند ؛ ع : و تسير الكواكب فى طلوعها و غروبها حوله . س 2 : تو : غروبشان از آنجا . س 2 : تو : شباروز . س 4 : تو : كوه همت ؛ ع : و جبل همت . س 5 : با : متّصل برين شبت ؛ ع : و متصل بارض التبوت و الترك . س 6 : تو : زمين به نقطه ، به جاى « تبت » . س 6 : با : خوارزم مىرسند . س 7 : با : ديار هند كوههاى . . . س 6 : تو : شمالىاند « يازده » ندارد ؛ ا : « يارده‌اند » بىنقطه آمده ؛ با : « يازده » آورده ؛ ع : سخنى از « يازده » نيست ؛ و مياه معظم بلاد الهند ينصب من الجبال الشمالية و المشرقية . . . س 8 : تو : آن و هم چنان ممتد . س 7 و 8 : تا : « تو به نهايت . . . جنوب و » ندارد . س 8 : تو : به بحر اعظم مىريزند ؛ عبارت : « منصب مىشوند . . . نمىريزند » ندارد . س 11 : تو : به كوه ميرو . س 11 : ا : كوههاى مبرو . س 12 : تو : كوه ديگر . س 12 : با : از آن بلندتر ، « كوه » ندارد . س 13 : تو : به جاى « تبت » ، « بوبوب » ( ؟ ) ؛ تبين ارض تبوت و الصين منه حمرا . س 13 : او با : [ قريب ] ندارد . س 14 : تو : هند را هم . س 14 : تو : زير صياب ( ؟ ) ؛ سل : نسخه از اينجا دوباره آغاز مىشود ، « زير جناب » ( ؟ ) س 15 : تو : و ديگر كوهها را مانند تلان خرد . س 15 : تو : « كه فرود آن . . . صعب باشد » ندارد . س 15 : تو : مانند تلان خرد . س 16 : تو : زمين يويوب ، به جاى « تبت » . س 16 : تو : « زمين » به جاى « صين » . س 16 : با : عقبه كه يك . س 17 : تو : فردوسى طوسى ، « رحمه الله » ندارد . س 17 : تو : آن كوه . س 19 : تو : دران زير بالاى نرم و . . . س 19 : تو : از مارپشت . س 20 : تا : كوههاى هركلوت‌اند كه مخرج آب كبك است س 20 : با : آن كيل است . س 20 : او با : منبعى جبال ، « ى » گوياى كسرهء اضافه ظاهرا .

ص 17

س 1 : او با : [ خوانند ] ندارد ، از نسخهء تو گرفته شد . س 1 : كنك دوار گويند . س 1 : تا : [ سوى ] ندارد . س 1 : تو : و آن هردو غير مسلوك است ؛ ع : و لا مسلك اليها من طرف الصرود و ماورآها مهاحين . س 1 : ا : آن ماوراى ، تا : « آن » ندارد . س 2 : تو : « مهاچين » به جاى « ماچين » است ؛ ع : مهاحين . س 2 : تو : اكثر شهرهاى . . . س 2 : ا ، تا ، با : منبع آنجا
جامع التواريخ ( تاريخ هند و سند و كشمير ) ( فارسى ) — صفحة 207 | محمد روشن / رشيد الدين فضل الله همدانى