ابو شجاع شيروية بن شهردار الديلمى الهمذانى ( 445 تا 509 ه . ق ) محدّث ، حافظ و مورخ ( معجم المؤلفين ، ج 4 ، ص 313 ) .
ابن هباريه شريف ابو يعلى محمد بن محمد هاشمى عباسى شاعرى عرب ، ملازم خدمت خواجه نظام الملك . مدتى در اصفهان اقامت گزيد و سپس به كرمان هجرت كرد و بدانجا درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
سلطان الدوله ابو الملوك ارسلان شاه غزنوى پادشاه سلسلهء غزنويان ( از 509 تا 511 ) پسر سلطان مسعود سوم غزنوى . بعد از كشتن شيرزاد غزنوى به تخت سلطنت نشست . برادران را گرفت و به زندان افكند . يكى از آنها بهرام شاه غزنوى از او به سلطان سنجر پناه برد . سنجر او را يارى داد و در سنهء 510 لشكر به تسخير غزنين كشيد . ارسلان شاه شكست خورد و به لاهور گريخت . سنجر به غزنين درآمد و بر دستگاه غزنويان دست يافت و پس از چهل روز ، ملك به بهرام داد اما چون سنجر بازگشت ارسلان شاه ديگر بار غزنين بگرفت و بهرام شاه باز به سنجر پناه برد و لشكر آورد و در 511 ارسلان شاه را بگرفت . نخست او را امان داد و سپس بكشت .
ارسلان شاه به دلاورى و شجاعت موصوف بود . گويند چون به سلطنت نشست با مادر سببى خود كه خواهر سنجر بود استخفاف كرد از اين جهت سنجر از او رنجشى يافت و بهرام شاه را يارى نمود ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو بكر تاج الاسلام محمد بن منصور السمعانى ( 466 تا 510 ه . ق ) محدث ، حافظ ، فقيه ، اديب ، مورخ ، نسابه ، واعظ و آگاه در علوم گوناگون . در مرو زاده شد و در بغداد ، نيشابور ، اصفهان ، كوفه و حجاز دانش آموخت . كتابهاى زيادى نوشت و در دوّمين روز ماه صفر در مرو درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 12 ، ص 52 ) .
محمد بن ملكشاه سلجوقى برازنده ترين پادشاه سلجوقى بود . در هفدهم ذو الحجهء سال 492 در بغداد خطبه به نام او خواندند و مستظهر بالله او را خلعتهاى هفت گانه كه به سلاطين دهند داد .
روز پنجشنبه 24 ذى الحجهء سال 511 در اصفهان به سن سى و هفت سالگى درگذشت و در مدرسهء عظيمه مدفون گشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 349
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٤٩