ابو القاسم ابن الفحام عبد الرحمن بن عتيق الصقلى القرشى ( 422 تا 516 ه . ق ) قارى و شيخ اسكندريه در روزگار خويش بود كه در همان شهر درگذشت ( الاعلام ، ج 4 ، ص 88 ) .
ابو محمد قاسم بن على بصرى ( 446 تا 516 ه . ق ) يكى از ادباى مشهور ايرانى از مردم بصره . رجوع شود به كتب مربوطه .
تمرتاش يا تيمورتاش امير حسام الدين بن نجم الدين ايل غازى كه به دست بنى ارتق در دياربكر حكومت يافت . والى حلب و حاكم ماردين بود و بعد از سى سال حكومت در ماردين و ميافارقين در سال 547 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
عبد المؤمن بن على موحدى ( 558 ) مؤسس دولت موحدين و اولين فرمانرواى آن سلسله .
در 511 به ابن تومرت پيوست و از خاصان وى گرديد . سه سال پس از وفات ابن تومرت ( م 524 ) رسما جانشين او شد . نخست هم خود را صرف بر انداختن مرابطون كرد . پس از جنگهاى طولانى در مراكش و شمال غربى الجزاير فتوحات خود را بسط داد و عاقبت در 541 شهر مراكش را كه پايتخت مرابطون بود گرفت و بدين گونه دولت مرابطون برافتاد . پس از تصرف تونس عازم مهديه شد و اين شهر را كه در دست سيسيليان و سخت محكم بود تصرف كرد و در 556 عازم اسپانيا شد . در اوايل سال 558 به مراكش بازگشت و در صدد لشكركشى مجدد به اسپانيا برآمد ولى در همان سال درگذشت ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن خياط ابو عبد الله احمد بن محمد دمشقى ( 450 تا 517 ه . ق ) شاعر عرب . به ايران سفر كرده و بزرگان ما را مدح گفته ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابن برهان ابو الفتح احمد بن على فقيه بغدادى ( 479 تا 518 ه . ق ) بيشتر به علم اصول مىپرداخت و در حل مسائل پيچيده ، زبانزد و ضرب المثل بود . يك ماه در نظاميه درس داد و بر كنار شد . سپس براى بار دوم به اين مدرسه رفت و باز پس از يك روز تدريس ، كنار گذاشته شد .
در بغداد زاد و در همان شهر درگذشت ( الاعلام ، ج 1 ، ص 167 ) .
احمد بن محمد بن احمد ميدانى ( م 518 ) اديب معروف و صاحب مجمع الامثال . در نيشابور به دنيا آمد ، همانجا زيست و در همان شهر درگذشت ( الاعلام ، ج 1 ، ص 208 ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 352
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٥٢