ابو الفرج على بن حسين اصفهانى . به سال 284 به دنيا آمد . او علامهء نسابه و واسع الروايه و شاعرى نيكو شعر است . وفات او بنا بر مشهور در چهاردهم ذيحجهء سال 356 است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو الفرج ) .
سيف الدوله على بن عبد الله تغلبى . وى در ميافارقين به سال 303 به دنيا آمد . مردى شجاع ، مهذب و عالى همت بود . به شام رفت سپس به حلب برگشت و به سال 356 در ميافارقين درگذشت و در همانجا دفن شد . وى به كرم و عطا شهرت دارد . اولين كسى از خاندان آل حمدان كه حلب را مالك شد وى بود ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل سيف الدوله ) .
كافور اخشيدى ( م 357 ه . ق ) امير معروف مصر و ممدوح مشهور متنبى شاعر نامدار عرب بود . وى غلام سياهى از آن محمد اخشيد بود و پس از وفات على بن اخشيد فرمانروائى مصر يافت . مدت امارتش دو سال و چهار ماه بيش نكشيد و در قاهره وفات يافت . به خردمندى و دلاورى موصوف بود ( دائرة المعارف فارسى ) .
در همين سال ، تكفور - پادشاه روم - كشته شد . او از خاندان سلطنتى نبود بلكه يك دموستوك بود . دموستوك لقب كسى بود كه فرمانرواى بخش شرقى خليج قسطنطنيه مىشد ( كامل ابن اثير ، وقايع سال 359 ) .
سليمان بن محمد در سال 359 به قتل رسيد ولى پس از او حسين بن على بن الياس روى كار آمد كه حكومت او تا 364 ادامه يافت ( معجم الانساب ، ص 327 ) .
بنى حسنويه سلسلهاى از امراى مستقل محلى كردستان منسوب به حسنويه بودند كه از 348 تا 406 ه . ق در قسمت عمدهء كردستان حكومت مىكردند . شمس الدولهء ديلمى سلطنت آنها را منقرض نمود ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو القاسم سليمان بن احمد بن ايوب بن مطر اللخمى الشامى . حافظ عصر خود بود و سى و سه سال در طلب حديث از شام به سوى عراق و حجاز و يمن و مصر و بلاد جزيرهء قراتيه پيوسته در حال كوچ بود و سماع بسيار كرد و شمارهء شيوخ وى به هزار تن رسيد . مولد او به طبريهء شام بوده ولى اصفهان را براى سكونت و اقامت برگزيد تا آن كه روز شنيه 28 ذى القعدهء
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 301
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٠١