360 در اصفهان فرمان يافت و بر اين تقدير يكصد سال زندگى كرد ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل طبرانى ) .
ابن عميد ابو الفضل محمد بن حسين ( م 360 ه . ق ) دبير و وزير معروف آل بويه . وزارت ركن الدولهء ديلمى داشت و به تدبير و سياست و كفايت موصوف بود و در نويسندگى و شاعرى و دلاورى و بزرگوارى شهرت داشت . بيست و چهار سال وزارت كرد . صاحب بن عباد شاگرد و ستايشگر او بود ( دائرة المعارف فارسى ) وى را نبايستى با ابن عميد ابو الفتح على بن محمد كه او نيز از وزراى مشهور آل بويه بود اشتباه كرد .
ابو بكر محمد بن الحسين بن عبد الله الآجرى البغدادى ( م 360 ه ) فقيه ( شافعى ) ، محدّث ، حافظ و اخبارى بود كه در بغداد حديث مىگفت . به مكه رفت و در هشتاد سالگى درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 9 ، ص 243 و نيز الاعلام زركلى ، ج 6 ، ص 328 ) .
ابو محمد الحسن بن عبد الرحمن بن خلاد الرامهرمزى ( توفى فى حدود 360 ه ) محدث ، حافظ ، اديب و شاعر كه در رامهرمز درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 3 ، ص 235 ) .
يوسف بلكين بن زيرى محمد بن حسين بن خزر زناتى در همين سال كشته شد . . . ( كامل ابن اثير ، وقايع سال 360 ) .
ابو عبد الله محمد بن حارث بن اسد الخشنى القيروانى ( م 361 يا 364 يا 330 يا 371 ) فقيه ، محدث ، مورخ ، اديب ، شاعر و شيميدان كه در قيروان دانش اندوخت و به اندلس آمد و در قرطبه درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 9 ، ص 168 ) .
ابو حامد احمد بن عامر بن بشر المروروذى ( م 362 ه ) فقيه ، اصولى و از بزرگان شافعيه بود كه در مرو رود زاده شد . مدتى قاضى بصره بود و از شاگردان خاص ابو حيان توحيدى به شمار مىرفت . سرانجام در زادگاهش درگذشت ( الاعلام زركلى ، ج 1 ، ص 139 و معجم المؤلفين ، ج 1 ، ص 258 ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 302
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٠٢