ظاهر و باطن با هم گرد كرده و به صحبت بسيارى از مشايخ صوفيه رسيده است . . . ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابو اسحاق ابراهيم بن احمد بن اسحاق المروزى خالد آبادى فقيه شافعى و امام عصر خويش ، شاگرد ابن سريج در فتوا و تدريس بود . صاحب تأليفات كثيره است و در آخر عمر به مصر رفت و در 340 بدانجا درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو اسحاق ) .
عبد الرحمان بن اسحاق النهاوندى الزجاجى ، ابو القاسم ( م 337 ه ) شيخ عربيت در روزگار خود بود كه در نهاوند زاده شد ، در بغداد پرورش يافت و در طبريه ( از سرزمينهاى شام ) درگذشت ( الاعلام ، ج 4 ، ص 69 ) .
قاسم بن اصبغ بن محمد بن يوسف البيانى القرطبى ( 247 تا 340 ه . ق ) محدّث اندلس و اصلش از بيانه ( يكى از بخشهاى قرطبه ) بود . در قرطبه اقامت گزيد و همانجا درگذشت ( الاعلام ، ج 6 ، ص 7 ) .
عبد الله بن حسن بن دلهم ابو الحسن الكرخى ( 260 تا 340 ه . ق ) وى از فقهاى نامى عراق عرب و محل استفاده و مراجعهء ديگر فقهاى وقت و بر مذهب ابو حنيفه بود ( لغت نامهء دهخدا ) .
منصور بالله ابو طاهر اسماعيل سومين از خلفاى فاطمى عبيدى مغرب است . در قيروان به سال 302 ولادت يافت و در مهديه ( در افريقيه ) پس از وفات پدر ، مردم به دو بيعت كردند و در نزديك قيروان شهرى به نام منصوريه بنا كرد و در همانجا در گذشت و در مهديه مدفون گرديد ( لغت نامهء دهخدا ) .
اسحاق بن محمد بن اسماعيل مكنى به ابو القاسم حكيم سمرقندى از اجلاى عرفا و معتبرين ايشان است . وى داراى علوم ظاهر و باطن بود و عموم مردم به وى رجوع كرده در ميان آنها حكم مىكرد . در مدرس تدريسش جماعتى مىنشستند و از بيانش استفادت مىكردند . آن فاضل كامل در سمرقند مىبود تا در روز عاشوراى محرم سيصد و چهل و دو هجرى از اين سراى فانى رخت به دار جاودانى كشيد و در مقبرهء جاكرديزه مدفون گرديد . جاكرديزه محلهء بزرگى است به سمرقند و قبرستان سمرقند در آنجا مىبوده ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل اسحاق ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 297
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٩٧