كرت ديگر به سال 314 به مقام وزارت ارتقا يافت و دو سال وزارت راند و در سال 316 مستعفى شد . پس از آن دو بار الراضى بالله منصب پيشين او را به دو دادن خواست و او امتناع ورزيد ( لغت نامه دهخدا ، ذيل ابن جراح و دائرة المعارف فارسى ، ذيل على بن عيسى ) .
ابو القاسم عمر بن الحسين بن عبد الله الخرقى ( 334 ه ) فقيه حنبلى و اهل بغداد بود . اما هنگامى كه دشنام دادن به صحابه در بغداد رواج يافت از آنجا رخت بربست . نسبتش به بيع الخرق و درگذشتش در دمشق بود . ( الاعلام ، ج 5 ، ص 202 ) .
محمد بن ابى محمد طغج فرغانى ، اول از ملوك اخشيديه صاحب مصر و حجاز . وى به سال 323 هجرى استقلال يافت و تا سال 334 امارت داشت . براى اطلاع بر احوال وى رجوع شود به لغت نامهء دهخدا ، ذيل اخشيد .
ابو بكر محمد بن يحيى صولى معروف به شطرنجى ( م 335 يا 336 ) شطرنج باز و مورخ و اديب عرب بود . ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن منادى ابو الحسن احمد بن جعفر ( م 334 ه . ق ) عالم به قرائات و غير آن بود و صد و اند كتاب در علوم متفرقه كرده است و براعت او در علوم قرآن است ( لغت نامهء دهخدا ) .
محمد بن احمد الاسكاف البلخى ( ابو بكر ) فقيه ( معجم المؤلفين ، ج 8 ، ص 232 ) .
ابو جعفر احمد بن اسماعيل بن يونس مرادى مصرى مشهور به نحاس و ابن نحاس ، مفسر و نحوى و دانشمند قرن چهارم و كثير التأليف است . وى به سال 337 يا 338 هجرى قمرى در مصر درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
احمد بن يحيى بن جابر بلاذرى مورخ و جغرافيادان و نسب شناس بزرگ قرن چهارم و مؤلف كتابهاى فتوح البلدان و انساب الاشراف .
ابو سعيد ابن اعرابى احمد بن محمد بصرى . وى مقيم مكه بود و در پايان مائهء سوم و اوائل مائهء چهارم مىزيست و او را شيخ الحرم مىخواندند . وى از مشاهير اهل طريقت است و علوم
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 296
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٩٦