ابو جعفر محمد بن يعقوب كلينى فقيه و محدث بزرگ شيعه و يكى از اصحاب كتب اربعه ، گرد آورندهء كتاب كافى و يكى از معتبرترين رجال در تاريخ تشيع . وى اولين محدثى است كه در ميان اماميه به جمع آورى و نظم و ترتيب احاديث شيعه پرداخت . بر طبق بعضى اقوال ، كلينى نخستين كسى است كه لقب « ثقة الاسلام » يافته . در بغداد درگذشت و در همين شهر مدفون شد و قبرش از مقابر معروف بغداد به شمار مىرود ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو بكر محمد بن عبد الله الصيرفى ( م 330 ه . ق ) از فقهاى متكلم شافعى و اهل بغداد بود كه در علم اصول ، پس از شافعى سرآمد همگان بود ( الاعلام ، ج 7 ، ص 96 ) .
ماكان بن كاكى از مشاهير امراء ديالمه و در عهد نصر بن احمد بن اسماعيل سامانى طغيان كرد و بر جرجان مسلط شد و در محاربه با امير بو على احمد بن محتاج چغانى به سال 329 كشته شد ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابو الحسن ( دائرة المعارف فارسى : ابو الحسين ) على بن محمد سمرى ( م 329 ه . ق ) چهارمين نايب از نواب خاص امام قائم ( عج ) . با مرگ وى دورهء غيبت صغرى و نيابت خاص خاتمه يافته و غيبت كبرى شروع شده است ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو عبد الله بريدى يكى از سرداران خلفاى عباسى بود . وى در بصره با بجكم اظهار خلاف كرد . بجكم ، توزن را به مقابلهء وى فرستاد و توزن در اين جنگ شكست يافت و بجكم خود به مقابلهء بريدى شتافت و در راه به دست غلامى كرد كشته شد و امارت جيوش بر بريدى قرار گرفت . بريدى در جنگ با ناصر الدوله ابن حمدان يكى از اركان دولت متقى در 331 در حدود مداين كشته شد . وى در زمان راضى خليفه و مدتى كوتاه به روزگار متقى وزارت داشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو عبد الله ) . نيز رجوع شود به كامل ابن اثير ، وقايع سالهاى 325 تا 332 و تجارب السلف .
ابو يعقوب اسحاق بن محمد نهرجورى از كبار مشايخ بود . . . زركلى دربارهء وى مىگويد : از علماى صوفيه و منسوب به نهر جور ( نزديك اهواز ) بود كه به حجاز رفت و سالهاى زيادى مجاور گرديد و در مكه درگذشت ( الاعلام ، ج 1 ، ص 288 ) و نيز رجوع شود به لغت نامهء
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 293
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٩٣