وى در خوشنويسى اقلام مختلف نيامده بود ( دائرة المعارف فارسى ) .
محمد بن على بن جعفر ابو بكر كنانى ، صوفى مشهور و يكى از اصحاب جنيد در همين سال درگذشت ( كامل ابن اثير ، وقايع سال 323 ) .
ابو على احمد بن محمد رودبارى ( م 322 يا 323 ه . ق ) از مشاهير صوفيه در قرون سوم و چهارم . وى ايرانى الاصل بود و در بغداد يك چند به كسب علم پرداخت چنان كه در ادب از ثعلب و در تصوف از جنيد استفاده كرد . گذشته از آن فقيه و محدث نيز بود . در اواخر عمر در مصر شهرت و محبوبيت داشت و هم در آنجا وفات يافت . در كتب صوفيه اقوال بسيارى به دو منسوب است ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن شنبوذ ابو الحسن محمد بن ايوب بن الصلت بغدادى مقرى مشهور . گويند او قرآن را به قرائتهاى شاذ تلاوت مىكرد و ابن مقلهء وزير وى را بدين گناه گرفته چند روز بازداشت و به محضر بعض علماى وقت به قرائتهاى خويش اعتراف و سپس توبه كرد . او مردى سليم دل بود .
و ابن النديم گويد : وى به محبس دار السلطات ( ؟ ) در 328 وفات يافت ( لغت نامهء دهخدا ) .
اخشيديه يا آل اخشيد نام سلسلهاى از امراى مصر كه از 323 تا 358 در مصر و زمانى در شام و دمشق نيز فرمانروائى داشتند . . . ( دائرة المعارف فارسى ) .
حمدانيان يا بنو حمدان خاندانى از قبيلهء معروف تغلب بودند كه از اواخر قرن سوم تا 369 كما بيش بر موصل و الجزيره و شاخهاى از آنها از 333 تا اواخر قرن چهارم هجرى قمرى بر حلب و قسمت شمالى شام فرمانروائى داشتند . . . ( دائرة المعارف فارسى ) .
نفطويه ابراهيم بن محمد بن عرفة الازدى ( 244 تا 323 ه . ق ) از نوادگان مهلب بن ابى صفره ، امام در نحو ، فقيه و سردمدار مذهب داود بود . در حديث ، ثقه و مورد اطمينان به شمار مىرفت . در واسط زاده شد و در بغداد درگذشت . چون بداخلاق بود و از مذهب نحوى سيبويه پشتيبانى مىكرد او را « نفطويه » لقب دادند . . . ( الاعلام ، ج 1 ، ص 58 ) .
عبد الملك بن محمد بن عدى الجرجانى الاسترابادى ( 242 تا 323 ه . ق ) فقيه ، محدث ،
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 290
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٩٠