درگذشت ( الاعلام ، ج 9 ، ص 135 ) .
سفيان بن عيينه هلالى ( 107 تا 198 ه . ) تابعى است . سخنان حكيمانه در جملههاى كوتاه از او معروف است . در كوفه متولد و در مكه اقامت گزيده و همانجا درگذشته است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن عيينه ) .
يحيى بن سعيد بن فروخ القطان التميمى ( 120 تا 198 ه ) از حافظان دقيق و ثقه و همرديف مالك و شعبه بود . بصرى بود و به مذهب ابو حنيفه فتوا مىداد . بلخى برخى اشتباههاى وى را ثبت كرده است . ( اعلام ، ج 9 ، ص 181 ) .
ابن طباطبا : ابو عبد الله محمد بن ابراهيم بن اسماعيل . . . بن على بن ابى طالب عليه السّلام به سال 199 در عصر خلافت مأمون به معيت ابو السرايا در رقه بر عباسيان خروج كرده كوفه را به ضبط خويش آورد . از بغداد ، جيشى به حرب او سوق كردند و ابن طباطبا فائق آمد از غنايم اين جنگ ابو السرايا حصهاى را كه انتظار داشت نيافت از اين رو ابن طباطبا را مسموم كرده بكشت . . .
( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن طباطبا ) .
ابو مطيع بلخى يكى از شاگردان ابو حنيفه است . شانزده سال قضاى بلخ راند و به سال 199 در هشتاد و چهار سالگى درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو مطيع ) .
معروف كرخى از بزرگان متصوفه و زهاد و از موالى امام على بن موسى الكاظم عليه السّلام بود . وى در كرخ بغداد ولادت و در بغداد پرورش يافت و در همانجا درگذشت . معروف در زهد و صلاح شهرتى داشت و مردم براى تبرك به سوى وى مىرفتند . وى به سال 200 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
بابك خرم دين رئيس فرقهء خرميه يا خرم دينان بود كه در عهد مأمون و معتصم عباسى بر عليه دستگاه عباسى قيام كرد . وى در كودكى به جاويدان بن سهل رئيس خرم دينان آذربايجان
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 255
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٥٥