را متهم به زندقه كردند ، بشار دستگير و محكوم به تازيانه شد . سپس او را در باتلاقى در بطايح انداختند . . . ( دائرة المعارف فارسى ) .
بنى مدرار خاندانى هستند كه حدود 210 سال در مغرب اقصى حكومت كردند . رجوع شود به معجم الانساب زامباور ، ج 1 ، ص 102 .
حسن بن زيد بن حسن بن على بن ابى طالب ( 83 تا 168 ه . ق ) امير مدينه و پدر سيده نفيسه بود . در زمان خويش از اشراف برجسته و خردمند و شيخ بنى هاشم به شمار مىرفت . به مدت پنج سال از سوى منصور ، كارگزار مدينه شد . اما منصور از او ترسيد و پس از بر كنار كردن ، او را در بغداد زندانى كرد . چون مهدى به خلافت رسيد او را آزاد نمود و نزد خود نگه داشت . در مدينه زاده شد و هنگامى كه با مهدى به حج مىرفت ، ميان راه در حاجر درگذشت . ( الاعلام . ج 2 ، ص 205 ) .
مقصود صاحب فخ حسين بن على بن . . . على بن ابى طالب است كه بر عليه عباسيان خروج كرد و در فخ كشته شد . رجوع شود به متون تاريخى اسلامى كه در تمامى آنها به اين واقعه اشاره كردهاند .
ادريس بن عبد الله يا ادريس اول بنيانگذار سلسلهء ادارسه يا ادريسيان يا بنو ادريس است كه از سال 177 تا 364 در مراكش حكومت كردند . وى در قيام علويان ( در دائرة المعارف مصاحب به جاى قيام از كلمهء « فتنه ! » استفاده كرده است ) عليه موسى الهادى خليفه چهارم عباسى دست داشت و چون برادر زادهاش حسين بن على در فخ ( نزديك مكه ) كشته شد او به مغرب گريخت و قبايل بربر او را در 172 پيشواى خود كردند و ادريس خود را امام ناميد . در 177 به تحريك هارون الرشيد زهرش دادند ( دائرة المعارف فارسى ) .
نافع بن عبد الرحمن بن ابى نعيم امام اهل مدينه و يكى از قراء سبعه است . اصل وى از اصفهان است و در مدينه زيست و در همانجا به سال 169 هجرى قمرى درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
اين عبد الرحمن الداخل كه تاكنون چند بار نامش در اين كتاب آمده عبد الرحمن بن معاوية
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 243
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٤٣