آمد و عدد لشكريانش به صد هزار تن بالغ گشت . آنگاه مروان خليفهء اموى قصد وى كرد و در نواحى كفر توثا از اعمال ماردين دو سپاه به يكديگر رسيدند و ضحاك كشته شد . ( لغت نامهء دهخدا ) .
شيبان بن سلمة السدوسى الحرورى ( 130 ه ) يكى از دليران و سركردگان حروريه است و شيبانيه به دو نسبت دارند . اين شخص كمى قبل از قيام بنى عباس در مرو مىزيسته است و عليه نصر بن سيار قيام كرد و چون دعوت به بنى عباس آغاز گرديد ابو مسلم خراسانى او را دعوت به بيعت نمود اما شيبان نپذيرفت و ابو مسلم را به بيعت به خود بخواند و در نتيجهء اختلاف ميان آنها شيبان به سرخس رفت و مردم بسيارى گرد او جمع شدند و ابو مسلم خراسانى با سپاهى به جنگ وى شتافت و شيبان در سرخس به قتل رسيد ( لغت نامهء دهخدا ) .
عاصم بن بهدلة الكوفى الاسدى يكى از قراء سبعه بود و به سال 128 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
يزيد بن قعقاع از مشاهير قراء و بزرگان تابعان بود . در قرائت امام اهل مدينه و نيز از مفتيان بزرگ و مجتهدان بود و در مدينه درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) . در قاموس الاعلام تركى و الاعلام زركلى فوت وى به سال 132 ضبط شده است . ابن اثير نيز فوت او را در سال 130 نوشته است .
عمرو بن عبد الله السبيعى ( 33 تا 127 ه ) از بزرگان تابعيان ثقه و شيخ كوفه در روزگار خود بود . على را درك كرده او را در حال خطبه خواندن ديده بود . در زمان زياد ، شش بار در جنگ با روميان شركت نمود و در كهنسالى نابينا شد ( اعلام ، ج 5 ، ص 251 ) .
ابن المنكدر - محمد بن المنكدر بن عبد الله بن الهدير التيمى المدنى ( 54 تا 130 ه . ) از زاهدان و راويان مدينه بود كه برخى صحابه را درك و از آنها حديث نقل كرده بود . ( اعلام ، ج 7 ، ص 333 ) .
ايوب بن ابى تميمه كيسان سختيانى بصرى ( 66 تا 131 ) از بزرگان و فقهاى عصر خود بود .
تابعى است و از پرهيزگاران و زهاد به شمار مىرود و از حفاظ حديث و مردى مطمئن و ثقه
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 234
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٣٤