است . ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابراهيم بن ميمون المروزى هو ابو اسحاق الصانع صاحب حرس ابو مسلم هو ابو اسحاق خالد بن عثمان ( فهرست تاريخ طبرى ) .
بوصير . . . حسن بن ابراهيم زولاق مىگويد : مروان بن حكم - معروف به حمار و آخرين پادشاه بنى اميه - در همانجا كشته شد . جعدى نيز هفت روز مانده به پايان ذى الحجه سال 132 در آنجا كشته شد . ( معجم البلدان ، مادهء بوصير ) .
عطاء بن ابى مسلم بلخى از محدثان برگزيدهء بلخ بود و به سال 135 ه . ق درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
زيد بن اسلم عمرى ( در حبيب السير : عدوى ) مدنى . وى فقيه و مفسر و اهل مدينه بود . به سال 136 درگذشت . ( اعلام زركلى ، و نيز حبيب السير ، جلد 2 ، ص 206 ) .
رستميان يا بنى رستم سلسلهاى از ائمهء اباضى هستند كه از حدود 160 ه . ق تا اواخر قرن سوم بر تاهرت فرمانروائى كردند . مؤسس اين سلسله عبد الرحمن بن رستم ( متوفاى 168 ه . ق ) اصلا ايرانى بود . وى حكومت قيروان داشت ولى در مقابل مهاجمين از آنجا گريخت . در 144 تاهرت را بنا نهاد و در حدود 160 ه . ق اباضيه او را امام خود شناختند . رستميان در مقابل خلفاى بغداد و اغالبه - كه تابع آنها بودند - از خلفاى اموى اندلس هواخواهى مىكردند و با آنان روابط دوستانه داشتند ( دائرة المعارف فارسى ) .
امويان اندلس يا امويان اسپانيا سلسلهاى از امراى اسلامى اندلس هستند كه از حدود سال 138 تا 422 ه . ق در قسمتى از اسپانيا فرمانروائى مىكردند و نسب خود را به خلفاى بنى اميه مىرسانيدند . بعضى از آنها دعوى خلافت هم داشتند . اولين امير اين سلسله عبد الرحمان اول ، نوادهء هشام بن عبد الملك دهمين خليفهء اموى بود . عبد الرحمن اول بعد از انقراض خلافت بنى اميه مدتى در شمال و مغرب افريقا به سرگردانى گذراند و عاقبت از بىنظمى و پريشانى اسپانيا استفاده كرد و در سال 137 ه . ق به آنجا رفت و سال بعد غالب مسلمين جنوب اسپانيا را به تبعيت خويش در آورد . جانشينان او در قرطبه به بسط نفوذ خود پرداختند و يك چند با امراى
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 235
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٣٥