كامران و افغانان دست يابند - حضرت را اين سخن مقبول آمد فرود آمدند - و بر دولتخانه تشريف بردند - و مرچل مرزا هندال چون نزديك دروازه بود افغانان از آنجا بمرچلهاى ديگر نتوانستند گذشت - برگشته بقبيلهاى خود رفتند - و روز ديگر غزنى و گرديز و آنچه جاگير مرزا هندال بود بشاهزادهء عالميان جلال الدين محمد اكبر مرزا عنايت فرمودند - و از نوكران مرزا هندال - باقى پروانچى و محب على و ناصر على قوشجى را ملازم خود ساخته ما باقى را بمرزا عنايت فرمودند - و شهادت مرزا هندال مذكور در سنه 958 ( نهصدپنجاهوهشت ) واقع « 1 » شد - و تاريخ فوت - مرزا مذكور هم شبخون است *
در همين سال كه شهزادهء عالميان جلال الدين محمد اكبر مرزا در پيش ملازاده كه پسر ملا حسام الدين بود كه ملا حسام الدين در عصر خود مثل او در سمرقند ديگرى نگذشته است در خرگاهى كه در باغ نواب مريم مكانى مىبودند مىخواندند - و منعم بيگ به جهت شهزادهء عالميان را دعا كنند بكورنش كرده رخصت حاصل كردند - بادهم كه كوكهء مرزا بود فرمودند كه بمنعم بگو كه ما را امروز آزاد كنند - ايشان بموجب حكم بملازاده التماس نمودند - چون منعم بيگ همه وقت نسبت وكالت در ملازمت حضرت
هامش
( 1 ) ولادت ميرزا هندال در ( 924 ) نهصدوبيستوچهار بود - در اكبرنامه جلد اول صفحه 314 نوشته كه تابوت ميرزا را در جوى شاهى بامانت سپرده بعد از چندگاه بكابل بردند و در پايان پاى فردوس مكانى حضرت بابر بادشاه مدفون ساختند انتهى ملخّصا *