بادشاه نيز مردم مرزا را تاراج نمودند - و بر سر اسباب الجه گفتوگو شد - حضرت فرمودند كه هورل « 1 » باشد - در ان ميان جمعى بودند كه دو هزار روپيه ازيشان رفته بود يك روپيه نيافتند - و مردمى كه ده روپيه نداشتند صاحب ده هزار روپيه شدند - و بعلى قلى ولد حيدر سلطان شيبانى اندك زخمى رسيد - ديگر از لشكريان به هيچ كس آسيب نرسيده بود - و آن روز در بالاى « 2 » حلق ناق فرود آمدند - و روز ديگر قلعهء تاليقان را تنگ قبل كرده مورچل قسمت كردند - و يك روز از مرچل دروازه كه بمنعم بيگ و حيدر قلى برلاس و حسين قلى سلطان مهردار تعلق داشت و تفنگ بقلعه مىانداختند مبارز بيگ ولد خواجه كلان بيگ را در بالاى قلعه تفنگ رسيد - و او از ان مردم بود كه بقرجه خان اتفاق كرده بودند بدار بقا رحلت نمود - و حضرت از كشته شدن او تأسف خوردند و فرمودند كه كاش مصاحب بيگ بجاى او كشته مىشد *
بعد از چند روز مرزا سليمان و مرزا ابراهيم از سر درّهاى بدخشان آمده حضرت را ملازمت كردند - و بايشانان نيز در گرد قلعه مرچل دادند - و بعد از چند روز ديگر چاكر خان ولد سلطان اويس قبچاق با مردم و سپاهيان كارى از كولاب آمده به پابوس
هامش
( 1 ) در اكبرنامه جلد اول صفحه 277 « آنحضرت حكم هرل فرمودند يعنى آنچه هر كس را بدست افتد ازو باشد و ديگرى طمع در ان ننمايد » *
( 2 ) در اصل نسخه « بالان » از ترجمهء ارسكن صفحه 18 سطر ( 1 ) اصلاح كرده شد *