اوست كه اراده مىكند رسولى را بسوى همه مردم گسيل دارد و همو مىتواند همهء بشريّت را به حياتى سعيد و پاكيزه زنده كند ، چون سعادت و هدايت ، حيات است و گمراهى و ضلالت عين مرگ مىباشد .
و در خاتمه مىفرمايد : پس به خدا و پيامبر امّى كه تورات و انجيل شما را به آمدن او بشارت داده ايمان بياوريد ، همان پيامبرى كه به خدا و كلمات او ايمان دارد ، يعنى به شرايع و احكامى كه خداوند بر انبياء سابق نازل كرده اعتقاد دارد و لذا بايد از او پيروى كنيد تا شايد به سعادت و نعمت رستگارى و هدايت برسيد و اينها همه بيانات رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم جهت دعوت همه مردم به دين اسلام مىباشد .
( 159 )
( وَ مِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ )
: ( و از قوم موسى گروهى هستند كه به حق هدايت مىكنند و بر اساس حق حكم مىنمايند ) ، و در اين آيه مردمان صالح و نيكان بنى اسرائيل را كه شايسته مدح هستند ، ستايش مىكند و اين از انصاف قرآن است كه در عين بر شمردن بديهاى آنها از خوبيهاى آنها ستايش مىكند ، پس معلوم مىشود همهء بنى اسرائيل با خدا و رسول او مخالفت نكردهاند ، بلكه پارهاى از ايشان هم خودشان هدايت شدهاند و هم ديگران را به سوى حق راهنمايى كرده و ميان ايشان به حق و عدالت حكم مىكردهاند .
لذا بعيد نيست مراد از اين گروه انبياء و امامانى باشند كه بعد از موسى عليه السّلام در ميان بنى اسرائيل پديد آمدند و مردم را هدايت كرده و بين آنها بر اساس حق حكم راندند ، چون هدايت در معناى حقيقى تنها كار پيغمبران و امامان مىباشد .
( 160 )
( وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ وَ ظَلَّلْنا عَلَيْهِمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ ما