مأمور به آن بودند بجاى آن آوردند ، پس به سزاى اينكه ظالم بودند از آسمان عذابى برايشان فرو فرستاديم ) ، و اين روش هميشگى بنى اسرائيل بود كه آيات الهى را تحريف كرده و تغيير و تبديل مىدادند و اين عمل را هم از روى كفر و فسق مرتكب مىشدند ، پس به سبب اين ظلمشان خداوند عذابى از آسمان بر آنها نازل فرمود : يعنى ظلمشان سبب نزول عذاب گرديد .
( 163 )
( وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ )
: ( از بنى اسرائيل دربارهء دهكدهاى نزديك دريا بپرس ، زمانيكه به حرمت شنبه تجاوز كردند ، چون ماهيهايشان در روز شنبه گروه گروه بسوى آنها مىآمدند ، و روزى كه شنبه نبود نمىآمدند ، به اين صورت آنها را به سبب عصيان و فسقشان آزمايش مىكرديم و مورد ابتلاء قرار مىداديم ) ، مقصود از
( حاضِرَةَ الْبَحْرِ )
يعنى نزديك دريا و مشرف بر آن و ( يعدون ) از ريشهء تعدى به معناى تجاوز از اوامر و حدود الهى است ، خداوند براى روز شنبهء يهود ، حدود و مقررّاتى قرار داده بود كه آن روز را گرامى بدارند و در روز شنبه صيد نكنند .
( شرع ) جمع ( شارع ) به معناى ظاهر و آشكار است ، يعنى روزهاى شنبه ماهيهاى سمت ايشان خود را آشكار مىكردند و روى آب ظاهر مىشدند ، امّا روزهاى غير شنبه ماهيها نزديك ايشان نمىشدند و خود را ظاهر نمىكردند و اين خود يك امتحانى از جانب خداى متعال بوده ، چون فسق و فجور در ميان آنها رواج داشته و حرص بر اين اعمال آنها را وا داشت تا با امر خداى سبحان مخالفت كنند و در روز شنبه اقدام به صيد ماهى نمايند ، پس امتحان و بلاى خداوند در نتيجهء خروج آنها از اطاعت خداوند و تقواى اوست ، چون همهء امور الهى بر اساس حكمتى مىباشد و خدا هيچ قومى را بى سبب عذاب نمىكند .