حسنة كان له اجرها و اجر من عمل بها من غير ان ينقص من اجره شىء و من سنّ سنّة سيّئة كان له وزرها و وزر من عمل بها ) ، ( هر كس سنّت خوبى را پايهگذارى كند ، هم اجر عمل خود را مىبرد و هم اجر هر كسى را كه بدان سنّت عمل كند ، بدون اينكه از اجر عاملين آن چيزى كاسته شود و هر كس سنّت بدى را پايهگذارى نمايد ، هم وزر آن عمل را بدوش خواهد كشيد و هم وزر هر كسى را كه به آن عمل كند ) .
( 26 )
( قَدْ مَكَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ مِنَ الْقَواعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ أَتاهُمُ الْعَذابُ مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ )
: ( و به تحقيق كسانى كه پيش از آنها بودند نيرنگ زدند ، پس خدا بنيانشان را از پايه سست نمود و سقف از فرازشان بر آنها فرو افتاد و عذاب از آن جائى كه نمىدانستند به آنها رسيد ) ، در اين آيه خداوند مشركان را كه با خدا و رسول مكر مىكردهاند ، تهديد نموده و مىفرمايد : خدا با مكر كنندگانى كه قبل از ايشان بودهاند و قصد ابطال دعوت توحيد را داشتهاند چه معاملهاى نموده است و چگونه عذاب دنيوى را بر آنها نازل كرده و مكر ايشان را از راهى كه خود آنها انتظارش را نداشتهاند ابطال نموده ، و مىفرمايد : خداوند پايهء مكر آنها را از اساس ويران نموده و در حالى كه آنان حواسشان به بالاى سر و سقف بود ، ناگهان مشاهده مىكنند كه در اثر خرابى پايهها سقف بر سرشان فرو ريخت و به اين وسيله خداوند مكر آنها را به خودشان بازگردانيده و آنها را نابود كرده است .
( 27 )
( ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُخْزِيهِمْ وَ يَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تُشَاقُّونَ فِيهِمْ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَ السُّوءَ عَلَى الْكافِرِينَ )
: ( آنگاه در روز قيامت آنها را خوار و رسوا نموده و مىگويد : كجا هستند شركاى من كه در مورد آنها اختلاف مىكرديد ؟ و كسانى كه دانش داده شدهاند مىگويند : بدرستى كه امروز ذلّت و بدى بر كافران است ) ، در اينجا به عذاب اخروى آنها اشاره نموده و مىفرمايد : پس از عذاب