كرده يا آشكار كنند مىداند ، پس آنها را به سبب اعمالشان جزا مىدهد و به سبب انكارشان آنها را مؤاخذه مىنمايد ، چون او مستكبران و معاندان را دوست نمىدارد و اين تعبير كنايه از تهديد به كيفرى شديد است .
( 24 )
( وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ )
: ( و هنگامى كه با آنها گفته شود ، پروردگارتان چه چيزى نازل نموده ، مىگويند همان افسانههاى پيشينيان است ) ، پرسش كننده يا بعضى از مؤمنين هستند كه به قصد امتحان كفّار اين سئوال را از آنها نمودهاند و يا بعضى از مشركين هستند كه به منظور استهزاء مؤمنان اين سئوال را از يكديگر پرسيدهاند و شايد هم شخص متحيّرى كه در حقانيّت دعوت الهى مردّد بوده اين سئوال را از مشركان كرده باشد .
به هر جهت آنها در جواب مىگويند : اين مطالب وحيى از جانب خدا نيست ، بلكه اكاذيب و خرافاتى است كه پيشينيان آن را براى آيندگان باقى گذاشتهاند و خلاصه چيزى جز دروغ و افسانهپردازى و خرافه نيست .
( 25 )
( لِيَحْمِلُوا أَوْزارَهُمْ كامِلَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ مِنْ أَوْزارِ الَّذِينَ يُضِلُّونَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ أَلا ساءَ ما يَزِرُونَ )
: ( آنها بايد در روز قيامت بار گناهان خود را بطور كامل و بعضى از بار گناهان كسانى را كه از روى جهل گمراهشان كردهاند ، بردارند ، بدانيد كه بدبارى را بر مىدارند ) ، مفاد آيه آنست كه چون كفّار گفتند : آنچه پروردگار نازل كرده اساطير الاوّلين است ، هم خودشان گمراه شدند و هم ديگران را گمراه كردند ، لذا در روز قيامت هم بايد بطور كامل بار گناهان خودشان را بردارند و هيچ كدام از گناهانشان آمرزيده نمىشود و هم وزر گناه كسانى را كه بدون علم گمراهشان كردهاند مىبايست تحمّل كنند .
و اين آيه را روايتى از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم نيز تأييد مىنمايد كه فرمودند : ( من سنّ سنّة