( 29 )
( فَادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ )
: ( از درهاى جهنّم وارد شويد ، در حالى كه در آن جاودانهايد و جايگاه متكبّران بسيار بد است ) ادامهء خطاب با كافران است كه مىفرمايد : يكايك شما از درى از درهاى جهنم كه متناسب با اعمال و كفر شماست وارد شويد و در آن جاودانه باشيد ، براستى كه كسانى كه تكبّر را به عنوان صفتى براى خود ساختهاند جايگاهشان بسيار بد است ، همچنانكه در جاى ديگر مىفرمايد :
( إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ )
، ( براستى كسانى كه از عبادت من تكبّر مىورزند به زودى جاودانه وارد آتش جهنّم خواهند شد ) .
( 30 )
( وَ قِيلَ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا خَيْراً لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةٌ وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ وَ لَنِعْمَ دارُ الْمُتَّقِينَ )
: ( و به كسانى كه پرهيزگارى نمودهاند گفته شود : پروردگارتان چه نازل كرده است ؟ گويند : خير ، براى كسانى كه نيكى كردهاند در اين دنيا پاداش نيك است و هر آينه سراى آخرت بهتر است و سراى پرهيزگاران چه نيكوست ) ، در اينجا در مقابله با شرح وضع كافران به شرح حال نيكوكاران و اهل تقوى مىپردازد و مىفرمايد به كسانى كه اهل تقوى بوده و پرهيزگارى صفت مستمّر آنهاست گفته مىشود كه پروردگارتان چه چيزى نازل كرده و آنان در جواب فقط يك كلمه گفتند : ( خيرا ) يعنى خداوند خيز نازل نموده چون قرآنى فرستاده كه شامل معارف و شرايعى است كه عمل به آنها متضمّن خير دنيا و آخرت است و اين سخن آنها شامل دو اعتراف است :
1 ) اينكه قرآن كريم از جانب خداوند نازل شده .
2 ) اينكه قرآن متضمّن خير و سعادت دنيا و آخرت است .
و اين دو مطلب از منصوب آوردن ( خير ) نتيجه مىشود .
امّا ادامهء كلام ظاهرا كلام پروردگار است و مراد از ( احسان ) عمل مطابق مضمون قرآن و بر اساس عدل و نيكوئى است كه به ايجاد جامعهاى صالح و زندگى طيّبه در دنيا