( 24 )
( أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ )
: ( آيا نديدى كه خداوند چگونه مثلى زد و سخن نيك را به درخت پاكيزهاى تشبيه كرد كه ريشهاش ثابت و شاخهء آن در آسمان است ؟ ) خطاب آيه با رسولخداست و مفسرّين در معناى ( كلمه ) اختلاف كردهاند ، بعضى آن را شهادت به توحيد و ديگرى ايمان و يا قرآن دانسته است و بعضى هر سخن نيك را كلمه طيّبه خوانده و بعض ديگر آن را شامل همهء طاعتها دانستهاند و در خصوص ( شجره طيبّه ) نيز اختلاف كردهاند كه مراد درخت خرما يا جوز هندى يا انجير و انگور و انار و هر درختى است كه ميوه نيكو بدهد .
امّا بايد گفت كه مراد از كلمه ، خصوص لفظ نيست ، بلكه مراد عقايد و عزميست كه آن كلمه شامل آن است و اين عقايد اساس زندگى بشر را قوام مىبخشد و در هيچ عملى از اعمالش از آن منحرف نمىشود و اين همان كلمهايست كه در چند آيهء بعد خداوند مىفرمايد كه افراد مؤمن را با آن كلمه در دنيا و آخرت ثبات مىبخشد ، پس مراد از اين كلمه ، كلمهء توحيد و شهادت به وحدانيّت خداست و اين عقيده و استقامت بر آن قول حقّى است كه داراى اصلى ثابت است و از هر تغيّر و زوال و بطلانى محفوظ مىماند و آن اصل خداى متعال و يا زمينهء حقايق است كه داراى شاخههايى است كه بدون هيچ مانع و حائلى از آن ريشه جوانه مىزند و آن شاخهها عبارتند از معارف حقّه و اخلاق پسنديده و اعمال صالح كه مؤمن حيات طيبهء خود را بوسيلهء آنها تأمين نموده و اين عقايد و اعمال با سير نظام وجودى عالم سازگارى و موافقت دارد .
( 25 )
( تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ )
: ( كه هميشه ميوهاش را به اذن پروردگارش مىدهد ، و خداوند اين مثلها را براى مردم مىزند تا شايد متذكّر شوند ) ، مراد از ( اكل ) ميوه و نتيجه مفيد و نافع است و مراد از ( حين ) برههاى از زمان مىباشد كه بعضى مىگويند دو ماه است و بعض ديگر