آن را شش ماه يا يك سال و يا يك صبح و شام مىدانند ، و بعض ديگر مىگويند تمام اوقات است ، و اينكه فرمود
( بِإِذْنِ رَبِّها )
اشاره به اين مطلب است كه سبب نزول هر خيرى اذن پروردگار مىباشد ، اين آيه نيز در ادامه آيه سابق بوده و هر چه در آنجا گفتيم در اينجا نيز جاريست ، پس كلمه توحيد چون درختى است كه ريشهاش ثابت و لا يتغيّر بوده ، امّا ريشه آن كه همان عقايد حقّه و اعمال صالحه باشد در تمام آفاق پراكنده است و نتايج پربار آن به اذن پروردگار همواره جريان دارد و در آخر مىفرمايد ، خداوند اين مثلها را مىزند تا مردم متذّكر شوند كه براى رسيدن به سعادت هيچ راهى جز اقرار به كلمهء توحيد و استقامت بر آن نيست .
( 26 )
( وَ مَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ )
:
( و مثل كلمهء پليد مانند درخت پليديست كه از روى زمين ريشه كن شده و قرار و ثباتى ندارد ) ، همهء اختلافاتى كه در كلمه طيبّه و شجرهء طيبّه وجود داشت در اينجا نيز جاريست ، امّا چنانچه در آنجا گفتيم كه كلمهء طيبّه توحيد است در اينجا نيز مىگوئيم كه كلمهء خبيثه ، شرك به خداست كه به درختى تشبيه شده كه از ريشه جدا شده و در نتيجه اصل ثابت و قرار و آرام معينى ندارد و چون خبيث و پليد است جز شرّ و ضرر اثر ديگرى نخواهد داشت .
( 27 )
( يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ يُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمِينَ وَ يَفْعَلُ اللَّهُ ما يَشاءُ )
: ( خداوند كسانى را كه ايمان آورند بخاطر گفتار و اعتقاد ثابتشان در زندگى دنيا و آخرت ثابت قدم مىكند و ستمگران را گمراه مىسازد و خدا هر چه بخواهد انجام مىدهد ) ، پس اهل ايمان اگر بر ايمانشان استوار باشند و استقامت بورزند ، خداوند نيز در دنيا و آخرت آنها را ثابت قدم مىنمايد ، لذا اگر مشيّت خداى متعال بر تثبيت آنها نباشد ، از ثبات خودشان بهرهاى نمىبرند ، پس همه امور