نمىنمايد و اين وعده حق است و تحقّق خواهد يافت و آن زمانى كه موعدش باشد نه مقدّم گشته و نه مؤّخر مىگردد .
( 32 )
( وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ عِقابِ )
: ( و به تحقيق پيامبران قبل از تو را نيز استهزاء كردند ، پس به كسانى كه كفر ورزيدند مهلتى دادم و آنگاه آنها را مؤاخذه كردم ، و عقوبت من چگونه بود ؟ ! ) اين آيه تأكيد همان وعيدى است كه در آيه قبلى كفّار را به آن تهديد كرده بود و مىفرمايد آرى قبل از تو هم ( اى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم ) مردم پيامبران را استهزاء مىكردند و به آنان كفر مىورزيدند ، همانگونه كه حالا كفّار قريش تو را مسخره مىكنند و از تو طلب معجزهاى غير قرآن مىنمايند ، امّا من هميشه به كفّار استهزاء كننده مهلت مىدهم ، و سپس آنها را با عذاب خود مىگيرم و كسى چه مىداند كه عقاب من چگونه است ؟ !
آيا صرف تهديد است ؟ و يا چيزيست كه از آن بتوانند بگريزند ؟ و يا چيزيست كه بتوانند آن را تحمل كرده يا آن را دفع كنند ؟ و حالا كه عذاب من بر امتّهاى گذشته نازل شده اينها نيز بايد بدانند كه عذاب من حتمى است و بايد از چنين اعمالى بپرهيزند تا آنچه بر سر آن امّتها آمد بر سر اينان نيايد .
( 33 )
( أَ فَمَنْ هُوَ قائِمٌ عَلى كُلِّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ قُلْ سَمُّوهُمْ أَمْ تُنَبِّئُونَهُ بِما لا يَعْلَمُ فِي الْأَرْضِ أَمْ بِظاهِرٍ مِنَ الْقَوْلِ بَلْ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مَكْرُهُمْ وَ صُدُّوا عَنِ السَّبِيلِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ )
: ( آيا كسى كه مراقب اعمال همه افراد است با غير او يكى است ؟ آنها براى خدا شريكانى قرار دادند ، بگو نام آنها را بگوييد ، بلكه مىخواهيد خدا را از چيزى خبر دهيد كه او آن را در زمين نمىداند ؟ و با سخنى ظاهرى و صورى مىگوييد ؟ بلكه مكر كسانى كه كفر ورزيدند برايشان آراسته شد و از راه منحرف شدند و هر كه را خدا گمراه كند راهنمائى ندارد ) ، خداى سبحان هم قائم بر هر نفس و هم قائم به اعمال اوست ، چون او محيط به ذات او و قاهر بر او و شاهد