شما مهلتى داده نمىشود .
( 65 )
( فَعَقَرُوها فَقالَ تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ )
: ( ولى آنها آن شتر را كشتند ، و صالح به ايشان فرمود : تا سه روز در سرزمينتان از زندگى بهره ببريد ، كه عذابى حتمى و غير قابل تكذيب در راه است ) ، ( عقر ) يعنى ( نحر ) كه طريقهاى براى ذبح شتر است و كلمه ( دار ) به معناى خانه است امّا در اينجا مراد ، شهر آنهاست .
لذا وقتى آن شتر را به قتل رسانيدند ، حضرت صالح عليه السّلام به آنها اعلام كرد كه بيش از سه روز زنده نخواهند بود و در اين سه روز مىتوانند از نعمات زندگى دنيوى برخوردار گردند ، امّا پس از آن ، عذابى حتمى بر آنها نازل خواهد شد كه هيچ مانعى از وقوع آن نيست .
( 66 )
( فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا صالِحاً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ مِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ )
: ( پس زمانيكه امر ما رسيد ، صالح و كسانى را كه با او ايمان آوردند با رحمتى خاص از جانب خود ، از عذاب و خوارى آن روز نجات داديم ، همانا پروردگار تو نيرومند و شكستناپذير است ) ، ( خزى ) يعنى عيبى كه رسوائيش بر ملا گردد ، آيه شريفه خطاب به رسول خود حكايت آنان را بازگو مىكند و مىفرمايد زمانيكه امر و قضاى ما مبنى بر عذاب آنها محقّق گشت ، ما صالح پيامبر و مؤمنان را كه با او به خداى واحد گرويده بودند از عذاب و خوارى آن روز و از شرّ آن ستمگران نجات داديم و اين امر هم بر اساس رحمت خاصّى بود كه ما نسبت به مؤمنان و بندگان شايستهء خود داريم ، و آنگاه در مقام تعليل مىفرمايد جهت وقوع اين عذاب آن بود كه پروردگار تو نيرومندى مقتدر و شكستناپذير است و لذا توانايى انجام هر امرى را دارد و مىتواند عذاب را بر قومى نازل نمايد ، لكن مؤمنان آن قوم را با رحمت خود از شرّ آن عذاب برهاند .
( 67 )
( وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ )
: ( پس صيحهاى آسمانى افراد ستمكار را فرا گرفت و در شهرشان به صورت اجسادى بىجان در