تواضعشان در برابر حق ، در بهشت خداوند جاودانه خواهند بود .
و خداى متعال در اين آيات وضعيّت اين مؤمنان صاحب بصيرت الهى را با افراد كافرى كه ديدهء بصيرت خود را از كف دادهاند مقايسه مىنمايد .
( 24 )
( مَثَلُ الْفَرِيقَيْنِ كَالْأَعْمى وَ الْأَصَمِّ وَ الْبَصِيرِ وَ السَّمِيعِ هَلْ يَسْتَوِيانِ مَثَلًا أَ فَلا تَذَكَّرُونَ )
: ( مثل اين دو گروه مانند شخص كر و كور و شخص بينا و شنواست ، آيا اين دو گروه با هم يكسان هستند ، پس چرا متذّكر نمىشنوند ) ، ( مثل ) يعنى وصفى كه در آن معنايى مبهم و مخفى را با امرى محسوس و آشكار براى شخص توضيح مىدهند تا فهم آن مطلب برايش آسان شود .
خداوند عالم به جهت آنكه حالت و وضعيّت دو طائفه مؤمن و كافر براى مردم آشكار شود ، افراد ظالم و كافر را به شخص كر و نابينا و افراد مؤمن و بصير را به شخص بينا و شنوا تشبيه نموده و مىفرمايد : آيا اين دو شخص با هم يكسانند ؟ هرگز چنين نيست ، بلكه افراد ظالم چون كر و كور هستند ، راهى به دريافت حقيقت ندارند و در گمراهى خود غوطهورند ، امّا اشخاص مؤمن به نور ايمانشان بينا و شنواى حقّند و لذا هدايت يافته و رستگارند و اين تشبيهات الهى براى كسانيست كه چشم بينا و گوش شنوا و قلب خاشع داشته باشند و از اين مثلها موعظه و تذكّر بپذيرند ،
( إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ )
« 1 » .
[ آيهء ( 49 - 25 ) ماجراى قوم نوح عليه السّلام و قومش ]
( 25 )
( وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ )
: ( به تحقيق ما نوح را بسوى قومش فرستاديم و ( او به آنان فرمود ) كه همانا من براى شما بيم دهندهاى آشكار هستم ) ، يعنى نوح عليه السّلام براى ابلاغ رسالت پروردگار بسوى قومش فرستاده شد ، و در دعوت خود آنان را از عذاب الهى بيم داد و فرمود ، من وظيفهاى جز انذار و تبليغ ندارم
هامش
( 1 ) - سوره ق ، آيه 37 .