هرگز گرد سياهى ظاهرى ناشى از فقر و مسكنت و نيز سياهى باطنى ناشى از ذلّت و پستى ، بر چهرهء آنها نمىنشيند ، و آنان اهل بهشتند و در آن تا ابد ماندگار خواهند بود و در آنجا هر چه بخواهند بلكه افزونترش برايشان مىباشد
( لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ )
« 1 » .
( 27 )
( وَ الَّذِينَ كَسَبُوا السَّيِّئاتِ جَزاءُ سَيِّئَةٍ بِمِثْلِها وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ كَأَنَّما أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّيْلِ مُظْلِماً أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ )
: ( و كسانى كه اعمال بد مرتكب مىشوند ، كيفرشان بديى به همان مقدار است و ذلّت چهرههايشان را فرا مىگيرد و برايشان هيچ حافظى از عذاب خداوند نخواهد بود ، آنچنان سيه رويند كه گويا يك تكه از شب تاريك رخسارشان را پوشانده ، آنان اهل آتشند و در آن جاودانه مىباشند ) ، مىفرمايد : كسانى كه كار زشت مرتكب مىگردند ، كيفرى زايد بر گناه خود ندارند ، بلكه معادل گناهشان كيفر مىشوند ، لذا جزاء سيئه يك سيئه به همان مقدار است ، امّا جزاى نيكى ده برابر يا بيشتر از آنست كه عقل بشر آن را درك نمايد .
آنگاه مىفرمايد : رويشان را از جهت خباثت باطن يك سياهى معنوى پوشانده است و آنچنان سياه شدهاند كه گويا شب تاريك تكّهتكّه شده و هر يك از آن تكّهها بر روى يكى از ايشان افتاده و ايشان هيچ پناهى ندارند كه آنها را از عذاب خدا حفظ كند و شفيعى هم برايشان نيست تا مانع از عذاب آنها گردد و برايشان شفاعت نمايد ، آنان اهل آتشند و دائما در آن مقيم خواهند بود .
( 28 )
( وَ يَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكانَكُمْ أَنْتُمْ وَ شُرَكاؤُكُمْ فَزَيَّلْنا بَيْنَهُمْ وَ قالَ شُرَكاؤُهُمْ ما كُنْتُمْ إِيَّانا تَعْبُدُونَ )
: ( و روزى كه همه آنها را جمع
هامش
( 1 ) - سوره ق ، آيه 35 .