مىفرمايد : خداوند نفاق را نوعى مجازات براى اعمال پليد آنها ( يعنى بخل ورزيدن و نقض پيمان با خدا و دروغگويى ) قرار داد ، چون روش دائمى آنها استمرار بر كذب و بخل و نقض پيمان است ، لذا پروردگار تا روزى كه او را ملاقات كنند يا تا روزى كه آن بخل را ببينند ، يعنى جزاى بخل خود را ببينند ، در دلهاى آنها نفاق خواهد انداخت ، به هر صورت اينها تا زمان مرگ استمرار به نفاق خواهند داشت .
( 78 )
( أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ )
: ( آيا نمىدانند كه خدا راز نهانى و گفتگويى پنهانيشان را مىداند ، و او داناى غيب است ) ، استفهام آيه ، استفهام توبيخى است ، مىفرمايد : مگر اينها نمىدانند كه خداوند از راز و گفتگوهاى پنهانى آنها با خبر است ؟ و نمىدانند كه او علّام الغيوب است ، يعنى نسبت به همهء امور غيبى و پنهانى بسيار آگاه و داناست و لذا هيچ امر پنهانى از او مخفى نمىماند و او نسبت به نفاق و دورويى آنان و سخنهاى بيخ گوشى و توطئههايشان آگاه است .
( 79 )
( الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فِي الصَّدَقاتِ وَ الَّذِينَ لا يَجِدُونَ إِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ )
: ( كسانى كه از مؤمنانى كه از روى رغبت صدقه مىدهند و كسانى كه جز به مقدار استطاعت خويش نمىيابند ، خرده گيرى و عيبجوئى مىكنند و آنها را مسخره مىنمايند ، خداوند آنان را استهزاء مىكند و برايشان عذابى دردناك مىباشد ) ، ( تطوّع ) يعنى عمل داوطلبانه و مستحبّى كه شخص آن را به ميل خود انجام مىدهد .
مىفرمايد : كسانى كه از مؤمنين توانگرى كه داوطلبانه زكات مىدهند و مؤمنين نيازمندى كه جز به مقدار طاقتشان ندارند و از اينكه مال كمى براى صدقه دارند ناراحتند ، عيبجوئى مىكنند و آنها را مسخره مىنمايند ، يعنى هم زكات دهندگان توانگر و هم تهى دست را مسخره مىنمايند ، خدا هم آنان را مسخره كرده و آنها را به