آنها را در دفع عذابى كه وعده داده شدهاند كمك كند ، چون عقايد و رفتار همه آنان فاسد است و از ساير اسباب عالم وجود جدا و منقطع هستند .
( 75 )
( وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتانا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ )
: ( و بعضى از ايشان با خدا پيمان بسته بودند كه اگر خدا از كرمش به ما عطا كند ، قطعا صدقه مىدهيم و از شايستگان خواهيم بود ) ، اين آيه درباره ثعلبة بن حاطب نازل شده است كه نزد رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم آمد و از ايشان درخواست نمود تا دعا كند كه خداوند به او روزى زياد بدهد و پيمان بست كه اگر خداوند به او مال و ثروتى بدهد هر آينه حقّ مساكين و فقراء را كه صاحب حق هستند و زكات به آنان تعلّق مىگيرد خواهد داد و از افراد صالح و درستكار مىگردد .
( 76 )
( فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَ تَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ )
: ( پس زمانيكه خداوند از فضل خود به آنان بخشيد ، نسبت به آن بخل ورزيده و با حالت اعراض روى گردانيدند ) ، و چون خداوند او را توانگر نمود و مال بسيار به او بخشيد ، پيمانش را فراموش كرد و زمانيكه مأموران زكات از جانب رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم براى گرفتن صدقه واجب نزد او آمدند ، بخل ورزيد و از روى اعراض و با حالت عدم پذيرش حكم زكات ، روى گردانيد و زكات را نپرداخت و در جواب آنها گفت : اين زكات مثل جزيه است و فرقى با آن ندارد و رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم فرمودند : واى بر تو اى ثعلبه .
( 77 )
( فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ )
: ( خداوند به كيفر آنكه وعدهايى را كه با خدا داشتند نقض نمودند و به سبب اينكه دروغ مىگفتند ، تا روزى كه خدا را ملاقات مىكنند در دلهايشان نفاق انداخت ) ، ( اعقاب ) يعنى ارث دادن و اثر گذاشتن .