الْمَصِيرُ )
: ( اى پيامبر با كافران و منافقان بستيز و بر آنان سخت بگير و جايگاه آنها جهنم و بد سرانجامى است ) ، مىفرمايد : اى پيامبر با نهايت كوشش و جديّت با كفّار و منافقان مواجه شو ، چون ( جهاد ) به معناى نهايت درجه كوشش و مقاومت است ، چه با زبان و چه با دست ، تا آنجا كه منجر به كارزار شود ، امّا در لسان قرآن بيشتر به معناى جنگ و كارزار به كار رفته و منظور از كفّار كسانى هستند كه مخالفت و دشمنى خود را علنى و آشكار نمودهاند و هر جا كلمه ( جهاد ) در معناى كارزار به كار رفته تنها كفّار منظور نظر آن هستند ، چون منافقان از راه كيد و مكر وارد شده و خود را مسلمان حقيقى وانمود مىكنند ، لذا جهاد با آنها ، معنا نمىيابد ، جز اينكه بگوئيم منظور از جهاد با منافقان ، رفتار مطابق مصلحت و مقاومت در برابر كارشكنى و توطئههاى آنهاست ، پس جهاد با منافقان يعنى بذل نهايت كوشش براى مقاومت با آنها ، بوسيله تحريم كردن معاشرت با آنان ، يا موعظه و نصيحت آنان و يا تبعيد و طرد شدنشان و يا اگر عملى مبنى بر ارتداد از آنها مشاهده شد بوسيله كشتنشان بايست با آنها مواجه شد و منظور از سختگيرى بر آنها يعنى خشونت نمودن در مواجهه با ايشان و در آخر مىفرمايد : جايگاه آنان دوزخ است كه بد جايگاهى است ، امّا با اعمال آنها موافقت دارد و به همين جهت هم اين افراد مستحّق غلظت و خشونت و كارزار هستند .
( 74 )
( يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَ هَمُّوا بِما لَمْ يَنالُوا وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْراً لَهُمْ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذاباً أَلِيماً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ )
: ( به خدا سوگند مىخورند كه چيزى نگفتهاند ، در حالى كه كلمه كفر را بر زبان راندهاند و بعد از اسلامشان كافر شدند و به امرى همّت نمودند كه به آن نرسيدند ، و به اين نقمت فريفته نشدند جز به جهت اينكه خدا و رسولش آنان را از كرم خود بىنياز نموده بود ، حالا اگر توبه كنند برايشان بهتر است و اگر اعراض كنند خدا آنها را در دنيا و آخرت به عذابى دردناك دچار مىكند و در روى زمين ، دوست و ياورى نخواهند