صد نفر افراد صابر از شما بر هزار نفر از كفّار غلبه مىيابند و علّت اين امر هم اين است كه كفّار مردمى هستند كه درك درستى ندارند و نمىفهمند ، و سرّ اين مسأله كه كفّار نمىفهمند آنست كه مؤمنان جان خود را در راه خدا مىبخشند و ايمان به خدا نيروئيست كه هيچ نيروئى معادل آن نيست و تاب مقاومت در برابر آن را ندارد ، زيرا نيروى ايمان مبتنى بر فهم صحيح است و همين امر مؤمن را به هر خلق و خوى پسنديدهاى مثل شجاعت و جرأت و استقامت و آرامش قلب متصفّ مىسازد و در عين حال به انسان توكّل و اعتماد به خدا را مىبخشد ، مؤمن يقين دارد كه چه كشته شود و چه بكشد ، برد با اوست ، زيرا در هر دو صورت پاداش او بهشت جاويد و رضوان الهيست و او در خود مصداقى براى مرگ به آن معنايى كه كفّار عقيده دارند و مرگ را نابودى مىپندارند ، نمىبيند .
به خلاف كفّار كه اتكاءشان به هواهاى نفسانى و ظواهريست كه شيطان در نظرشان زينت مىدهد و معلوم است چنين كسانى هرگز به اتحاد و اتّفاق حقيقى نايل نمىشوند و اگر موقتا به اتّفاق برسند اين امر تا جايى ادامه دارد كه پاى جان به ميان نيايد و اصولا چون اين گونه عقايد مادّى مبتنى بر تمايلات نفسانى چيزى نيست كه انسان را در حالت احساس خطر و حال مرگ مطمئن و ثابت النفس نگاه دارد ، همين امر باعث تفرقه و شكست آنهاست .
( 66 )
( الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَ عَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفاً فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ أَلْفٌ يَغْلِبُوا أَلْفَيْنِ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ )
: ( اكنون خداوند به شما تخفيف داد و بار شما را سبك كرد و دانست كه در شما ضعفى وجود دارد ، پس اگر صد نفر خويشتندار در بين شما باشند بر دويست نفر غلبه مىيابند و اگر هزار نفر از شما باشند بر دو هزار نفر به اذن خدا غالب مىشويد و خدا با خويشتنداران است ) ، مىفرمايد : خداوند چون نسبت به ضعف در صفات روحى شما كه ناشى از ضعف ايمان شماست آگاهى دارد ، لذا به شما تخفيف داد و نسبت مؤمنان به