( 19 )
( وَ يا آدَمُ اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلا مِنْ حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ )
: ( و اى آدم تو و همسرت در بهشت مسكن گيريد و از هر جا خواستيد بخوريد و به اين درخت نزديك نشويد كه از ستمگران مىگرديد ) ، اين آيه آدم عليه السّلام را اختصاص به خطاب داده و آنگاه همسرش را در خطاب بوسيلهء عطف ملحق به او نموده است و تصرف در همهء انواع خوراكيها را بر آنان مباح گردانيده ، مگر يك درخت مخصوص كه از آن موارد استثناء شده است و مقصود از ( ظلم ) در اين آيه ظلم به نفس و مخالفت با امر ارشادى است ، نه معصيت و مخالفت با امر مولوى و اينكه فرمود :
( لا تَقْرَبا )
يعنى نزديك اين درخت هم نشويد ، چه برسد كه از آن بخوريد ، تأكيد در نهى را مىرساند .
( 20 )
( فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدِينَ )
: ( پس شيطان آن دو را وسوسه كرد تا زشتى ايشان را كه بر آنها پنهان بود نمودار كند و به آنها گفت : پروردگارتان شما را از اين درخت نهى نكرد ، مگر از بيم آنكه شما دو فرشته شويد و يا جاودانه گرديد ) ، ( وسوسه ) يعنى دعوت كردن به امرى به صورت پنهانى و آهستگى ، و ( موارات ) پوشاندن در پس پرده است و ( سوءة ) به معناى عضوى است كه آدمى از برهنه كردن آن شرم دارد ، پس شيطان آدم و حوا را وسوسه كرد تا زشتى عورتشان كه بر آنها مخفى بود ، برايشان آشكار گردد و به آنها گفت : پروردگار شما از بيم آنكه فرشته شويد يا جاودانه گرديد ، شما را از اين درخت « 1 » منع كرده است ، يعنى به آنها چنين
هامش
( 1 ) - دربارهء اينكه شجرهء ممنوعه چه بوده است بين مفسرّان اختلافات زيادى وجود دارد ، بعضى آن را گندم يا انگور و كنايه از معرفت يا حسد دانستهاند ، امّا آنچه از همه موارد معقولتر به نظر مىرسد آنست كه شجرهء ممنوعه كنايه از اراده و اختيار است ، يعنى