( 25 )
( قالَ فِيها تَحْيَوْنَ وَ فِيها تَمُوتُونَ وَ مِنْها تُخْرَجُونَ )
: ( فرمود : در آنجا زندگى مىكنيد و در آنجا مىميريد و از آنجا بيرون آورده مىشويد ) ، و اين قضاى سوّم است كه خداوند بشر را تا روز قيامت خاكنشين نموده و بعيد نيست خطاب در اين عبارت مختص به آدم و همسرش و فرزندانشان باشد ، چون اگر خطاب شامل ابليس هم بود ، لازم به آوردن كلمه ( قال ) نبود ، بلكه ادامهء همان گفتار سابق كفايت مىنمود ، به هر صورت قضاى الهى بر اين قرار مىگيرد كه تا روز برانگيخته شدن ، آدميان در زمين مستقر باشند .
[ آيهء ( 36 - 26 ) مراد از لباس تقوى و توضيح چگونگى ولايت شيطان بر غير مؤمنان . ]
( 26 )
( يا بَنِي آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُوارِي سَوْآتِكُمْ وَ رِيشاً وَ لِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ )
: ( اى فرزندان آدم ما بر شما لباسى فرو فرستاديم كه عورات شما را مىپوشاند و نيز پوششى زيبا نازل كرديم ، در حالى كه لباس تقوا بهتر است كه آن از آيات خداست ، شايد ايشان متذكّر شوند ) ، ( لباس ) در اصل مصدر است و در اينجا به معناى چيزى است كه براى پوشانيدن بدن صلاحيّت داشته باشد و ( ريش ) به معناى هر پوششى است كه مايهء زينت و جمال باشد و از نظر اينكه هر موجودى از عالم غيب به شهادت فرود آمده ، از خلقت آن به انزال تعبير مىشود و مىفرمايد : ما مواد اصلى لباس را كه با آن بدن خود را مىپوشانيد خلق نمودهايم و نيز لباسى را كه مايهء زينت است ، چون زشتيهاى شما را مىپوشاند ، امّا لباس ، زشتيهاى ظاهرى و خارجى را مىپوشاند ، ولى تقوى لباسى است كه زشتيهاى باطنى و داخلى را مستور مىسازد ، چون تقوى باعث پوشاندن رذائل و گناهان مىشود ، پس اينجا خداوند از ذكر لباس ظاهر و پوشاندن عورت ظاهرى به ذكر لباس باطن و چيزى كه سيئات باطنى را مىپوشاند و آدمى را از شرك و گناه كه باعث رسوائى اوست باز مىدارد منتقل شده است .
( 27 )
( يا بَنِي آدَمَ لا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطانُ كَما أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما إِنَّهُ يَراكُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّياطِينَ