1 - تسوى فرات بادقلى 2 - تسوى سيلحين 3 - تسوى نستر 4 - تسوى رودمستان 5 - تسوى هرمزجرد
ابن خردادبه پس از نقل اين نامها گويد : « و اين را هم گفتهاند كه رودمستان و هرمزجرد روستاهاى پراكندهاى هستند از چند تسو .
تسوى فرات بادقلى داراى شانزده روستا و دويست و هفتاد و يك بيدر بود .
وظيفهء ديوانى ( عشريه ) آن در سياههء ابن خردادبه دو هزار كر گندم و دو هزار و پانصد كر جو و برنج و نهصد هزار درهم نقد . و در سياههء قدامه دو هزار كر گندم و دو هزار و پانصد كر جو و شصت و دو هزار درهم نقد « 1 » بوده است .
تسوى سيلحين ، كه خورنق و طيزنآباد هم جزء آن است . داراى سى و چهار بيدر بوده و وظيفهء ديوانى آن در سياههء ابن خردادبه يك هزار كر گندم و يك هزار و هفتصد كر جو و يكصد و چهل هزار درهم نقد « 2 » و در سياههء قدامه يك هزار كر گندم و يك هزار و پانصد كر جو و يكصد و چهل هزار درهم نقد « 3 » بوده است .
دو محلى كه در ابواب جمعى اين تسويه نام خورنق و طيزنآباد ذكر شدهاند هردو از جاهاى معروفى بودهاند كه به سبب زيباييهاى طبيعى و ويژگيهاى ديگر آنها از ديرباز از دوران پيش از اسلام تا دورههاى اسلامى همچنان آباد و پرجاذبه بوده و آثارى از آنها در تاريخ و تاريخ ادبيات اين دوران باقىمانده است .
خورنق
خورنق نام كاخى بوده است در سورستان يا دل ايرانشهر از ساختههاى شاهان ساسانى كه آباد و معمور به دورههاى اسلامى رسيده و به اعراب انتقال يافته و در اين دوران هم تا مدتها همچنان پايدار مانده و اثر آن در تاريخ اين دوران ديده مىشود . اين نام عربىشدهء خورنگاه است و آن به بناهايى گفته مىشده كه شاهان يا بزرگان در شكارگاهها و جاهاى دور از شهر مىساختهاند براى توقف موقت و رفع خستگى
هامش
( 1 ) . المسالك و الممالك ، ص 11 و ص 238
( 2 ) . المسالك و الممالك . . . ص 11
( 3 ) . المسالك و الممالك . . . ص 238