تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ و فرهنگ ايران ( فارسى ) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
از هرجريب زراعت وسط گندم يك درهم . از هرجريب زراعت كم‌پشت گندم دو سوم درهم . و از هرجريب جو نصف اين مقدار . و از باغهائى كه درخت خرما و درختهاى ديگر را باهم دارند از هرجريب ده درهم . و از هرجريب تاكستان كه سه سال بر آن گذشته و به سال چهارم درآمده و با رده شده ده درهم . و بر تك درختهائى كه بيرون از باغها باشند و همچنين بر سبزيجات و جاليزها و حبوبات و كنجد و پنبه خراج نبندم . و دستور داد كه از دهقانانى كه اسب سوار مىشوند و با مهر زرين مهر مىكنند « 1 » از هرمرد چهل‌وهشت درهم و از مردم متوسط از بازرگانان بيست و چهار درهم و از كارگران و ساير مردم دوازده درهم ماليات سرانه بگيرم « 2 » . چنان‌كه در تاريخ‌ها آمده عمر بن خطاب وقتى ايران را گشود براى خراج آن جا همان نهاده‌هاى انوشروان را به‌عنوان اساس پذيرفت . نهاده‌هاى انوشروان به نقل طبرى چنين بوده كه او تنها بر هفت محصول از فراورده‌هاى كشاورزى خراج نهاد . اين هفت محصول عبارت بودند از : گندم - جو - برنج - انگور - يونجه - خرما - زيتون . و مقدار خراج هريك از آن‌ها هم بدين‌گونه بود : از هرجريب گندم و جو يك درهم . از هرجريب تاكستان هشت درهم . از هرجريب يونجه هفت درهم . از هرچهار نخل فارسى يك درهم . از هرشش نخل دقل ( كه پست‌تر بوده ) يك درهم .
هامش
( 1 ) . اين‌ها از نشانه‌هاى دهقانان بزرگ بوده ( كه از طبقات ممتاز به شمار مىرفته‌اند ) . ( 2 ) . فتوح البلدان ، ترجمهء فارسى ، ص 73 .
تاريخ و فرهنگ ايران ( فارسى ) — صفحة 248 | محمد مهدى ملايرى