سوره انعام
[ آيهء ( 3 - 1 ) بيان معارف الهى و اجل مسمى ]
بسم الله الرحمن الرحيم
غرض سوره : اثبات توحيد خداى تعالى و اقامه حجّت بر عليه مشركين در توحيد و معاد و نبوّت و بيان بعضى از وظايف شرعيه و محرّمات دينيّه است .
( 1 )
( الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ ثُمَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ )
: ( سپاس مخصوص خداوندى است كه آسمانها و زمين را خلق نمود و تاريكيها و نور را ايجاد فرمود ، و آنگاه با همه اينها ، كسانى كه كافر شدند ، براى پروردگار خود همتا و عديل مىگيرند ) ، اين آيه با ستايش پروردگار شروع شده و اين ستايش به منزلهء مقدمهاى است براى مطالبى كه قرار است در خلال سوره دربارهء مسأله توحيد ايراد گردد و نيز اشارهاى به معارفى است كه اين معارف به منزلهء مادّه شريعت بوده و به سه نظام تفكيك مىگردد .
1 ) نظام عمومى خلقت كه آيه اوّلى به آن اشاره مىكند .
2 ) نظامى كه خصوص انسان از جهت « وجود » دارد و آيه دوّم مشتمل بر آنست .